Geluk is niet te koop

De politieke onderhandelaars op de Tweebaksmarkt hebben hun ei gelegd en ik heb het resultaat van hun wikken en wegen even laten bezinken en in de LC gelezen over de onderhandelingen. Oh oh, wat een geregisseerde openheid. Het gelul over geluk in het bestuursakkoord zat me behoorlijk dwars. Nu weet ik waarom.

Na de Provinciale Statenverkiezingen had ik een somber gevoel. De enorme opkomst van Forum voor Democratie verbaasde me niet, maar baarde des te meer zorgen. Mijn democratische verstand vertelde dat iedereen moet kunnen meeregeren, maar m’n hart verzette zich heftig. De gedachte dat mensen die een naar mijn idee fascistoïde partijleider achternalopen hier mede de dienst gaan uitmaken, maakte me niet gelukkiger.

Maar het partijkartel koos voor elkaar en daarmee sloeg de angst pas echt toe. Naar mijn overtuiging had er ondubbelzinnig gekozen moeten worden voor een zo duurzaam mogelijk beleid, omdat de urgentie van de klimaattransitie en alles wat daarmee samenhangt torenhoog is. (Zie mijn blog over het Leitmotiv voor Friesland.) Sander en Sietske hadden en hebben daar geen last van, maar zagen wel donkere wolken hangen. Mooi die macht, maar het moet leuk blijven. Hoe zorg je voor een goeie bliksemafleider die voor de bühne duidelijk maakt dat je de zorgen rond het klimaat begrijpt? Inderdaad, je laat de Partij van de sociaaldemocratische Armoede toe in je college en splitst hun de lastige portefeuille in de maag. Opgelost. Het partijkartel blij en Forum voor Democratie ook, want zij kunnen vier jaar lang schoppen en blèren dat het een aard heeft.

Na een paar maanden onderhandelen, lag er een geweldig resultaat onder de titel Geluk op 1 op tafel. Godallemachtig dacht ik. Ik weet dat uit onderzoek is gebleken (Fries Sociaal Planbureau) dat Friezen gelukkig zijn; maar om dat als doel van politieke ambitie te benoemen? We zijn armer dan elders in dit land, maken meer gebruik van sociale voorzieningen, hebben 13,4 procent laaggeletterden, maar ach….We voelen ons verbonden, we hebben onze mienskip, we zijn de fijnste woonprovincie van het land, dus wat geeft het allemaal? Waar streeft de provinciale politiek de komende vier jaar naar? Naar behoud van wat er is. Niets minder en vooral ook niet meer.

Het klimaat kan aan het gas, na ons de zondvloed. De boeren dorsen voort op de veenweide, de grond onder onze voeten verdort en verdroogd, we blijven produceren voor de hele wereld omdat de Rabobank geen ander verdienmodel kan verzinnen, we hebben lak aan het idee van lusten en lasten in energietransitie, tienduizenden laaggeletterden hebben nog steeds geen perspectief, de gemeenten laten we verzuipen in hun sociale domein…om over verbetering van de fysieke leefomgeving maar te zwijgen. Terwijl dat toch de inzet is van de nieuwe Omgevingswet, waarmee de provincie een prachtig instrument in handen heeft voor duurzame transities en herinrichting van ons Friese landschap.

Visie, regie en leiderschap om het majeure thema klimaat regionaal vorm en inhoud te geven, zitten op de achterbank van deze coalitie, wat zeg ik, ze liggen in de kofferbak. Nee, ons Geluk staat op 1, we trekken er volgens persberichten van het bestuursakkoord zelfs 180 miljoen extra voor uit zo lees ik:Friezen blijven de komende jaren de gelukkigste inwoners van Nederland. De nieuwe coalitie van CDA, PvdA, VVD en FNP heeft dat doel centraal gesteld in het vandaag gepresenteerde bestuursakkoord. De provincie zet er op in om de sterke sociale structuren, de sociale gelijkheid en de leefbaarheid verder te stimuleren, want die dragen bij aan de brede welvaart die Fryslân kenmerkt. Hierin willen de partijen 180 miljoen euro investeren, bovenop de reguliere begroting. Dat klinkt fijn zeg! De term ‘laaggeletterd’ komt nota bene wel voor in de inleiding van het akkoord, maar verder is er geen letter over te lezen. Wat stelt die sociale gelijkheid en brede welvaart dan voor? We laten al jaren op z’n minst tienduizenden mensen in Friesland in de steek en bieden ze geen enkel perspectief. Je weet dat het zo is (onderzoek Partoer 2016 in opdracht van provincie Fryslân), maar legt die kennis in de la. Ook dat is de mienskip van Sander, Sietske, Johannes, Douwe en Avine. Kom op joh, laaggeletterd zijn is toch niet zo erg? Als je maar gelukkig bent!

Geluk op 1? Mijn geluk is van mij, daar kan de politiek niets aan veranderen, niets aan bijdragen. De ene helft van geluk is genetisch bepaald en aan de andere helft kunnen Sander en Sietske niets veranderen. Ga besturen, toon lef en leiderschap. Mijn geluk is niet te koop, noch te geef. Een ander kan jou je geluk niet aanreiken, kan het niet met een subsidietikkie voor je betalen. Je zult je geluk zelf moeten vinden en leren vasthouden en daar is ieder mens voor die ene helft zelf verantwoordelijk voor.

Leitmotiv Fryslân: circulaire economie

Marijke Roskam krijgt als nieuwe “chef” van de provinciale Partij van de Arbeid 2 pagina’s in de krant @LC. Het mediaal masseren is gestart, de verkiezingen van maart 2019 zijn begonnen. Mooi zo. Verkiezingen betekent keuzes maken.

Tegenwoordig zijn iedere week wel opiniestukken van provinciale politici te vinden bij de Ingezonden Brieven en op de Opinie/Te Gast- pagina van de Leeuwarder Courant. Kennelijk vinden ze aan de Leeuwarder Tweebaksmarkt dat ze meer moeten zenden of te weinig worden gehoord.  Vorige week was het provinciaal PvdA- fractievoorzitter Remco van Maurik, die een democratische lente aankondigde. Niet het traditionele domein van die partij, maar je moet wat als je al een paar jaar in de touwen hangt en mediatijger Roskam in je nek hijgt. Het treft dat D66 provinciaal ook hijgend langs de zijlijn staat.

Sinterklaas is al geweest

Het zou goed zijn, betoogt Van Maurik dat de Staten in de komende maanden en voor de verkiezingen met instemming van alle partijen een hoofdlijnenakkoord bereiken over wat in de komende vier jaar door de nieuwe Gedeputeerde Staten uitgevoerd moet worden. Daarna volgt een verlanglijstje van de bekende partijpunten. Het moest nog Sinterklaas worden en keuzes maken kunnen politici niet. Angst voor de kiezer die jou toch niet mist.

Marijke Roskam doet hetzelfde. In de gezellige context van een ons-kent-ons-gesprek mag ze als beoogd “chef” (hoezo chef, kent u die benaming?) haar resultatenlijstje benoemen voor de komende jaren. Het Roskam-dictaat aan haar partijkader: Arbeid für Alle. Energietransitie. Veenweidegebied.

Keuzes maken

Volgens mij is er slechts één Leitmotiv denkbaar. Het centrale thema voor op z’n minst de komende acht jaar waar de rest van het provinciale beleid consequent aan getoetst moet worden. Wat de inzet is naar jezelf en naar anderen. Leitmotiv, het wederkerende karakteristieke motief met symbolische betekenis. Het Leitmotiv voor Friesland / Fryslân en inzet van de verkiezingen: circulaire economie.

Durf te kiezen. Zet consequent in op voortdurende verduurzaming op ieder aspect van leven, wonen en werken, van mens en milieu. Niet dogmatisch, niet opgelegd, nee, open, actief, onderzoekend, zelfbewust, gewogen, inhoudelijk getoetst, intrinsiek gemotiveerd. Stappen zetten waar we kunnen, concreet maken. Met dat Leitmotiv kun je elkaar bevragen: hoe doen we het, wat vind jij, doe je mee, kun jij me helpen, wat kunnen we voor elkaar betekenen?1

Ambitieus? Zeker. Het voordeel is dat niemand het zaligmakende antwoord heeft, circulaire economie is nieuw en allesomvattend. Samen krijgt diepgaand en kwetsbaar betekenis, wij, jij en ik. Zonder ambitie naar een circulaire economie is elke andere ambitie vergeeld voor de verf is opgedroogd.

(1964, Bob Dylan) The times, they are a changing

#