CDA tempert klimaatambitie

De D van CDA staat tot de verkiezingen van 20 maart voor draagvlak, begrijp ik vanochtend uit @lc_nl. Sander de Rouwe cs hebben het woord afgestoft, want er blijken de laatste tijd meer en meer mensen te zijn die ons klimaat, onze aarde en eigen verantwoordelijk heel serieus nemen. De partij van @Sanderderouwe heeft daarom draagvlak nodig voor de stelling dat ‘we’ niet te ambitieus moeten zijn als het gaat om ons klimaat.

Vier jaar lang porde Sander de Rouwe de Friese ondernemers. Het moest beter, duurzamer, innovatiever en toekomst gerichter.

Vier jaar lang nam hij het voortouw om megawindmolens door de Friese strot te douwen, inclusief geheimhoudingsverklaringen. Transparantie naar de Friese burger over geïnvesteerd Fries belastinggeld hoort voor Sander niet bij draagvlak.

Vier jaar lang is het zijn partij die ieder Fries initiatief voor kleinere windmolens blokkeert: het Fryslân van Sander gaat voor groot en voor het wegsluizen van het merendeel van de grove winst uit wind. Fryslân draagt de last, maar krijgt niet de lust. Vier jaar lang is duurzaam draagvlak in dorp of wijk niet aan het CDA besteed.

Subsidieslurpers kosten draagvlak

In Den Haag zit een kabinet met het #CDA van Sybrand te broeden op klimaat. Het maakte niet de keuze voor twee volstrekt logische en voor het klimaat effectieve maatregelen, rekeningrijden en CO2- belasting. Nee, het CDA stimuleert liever driemaal modaal zodat met zeventig procent belastinggeld een subsidieslurpende en niet-duurzame Tesla aangeschaft kan worden. Sander de Rouwe komt vanochtend in @lc_nl tot het briljante ‘inzicht’ dat dit niet zo handig is. Het kost draagvlak in verkiezingstijd.

In navolging van België gaan in Nederland scholieren de straat op voor het klimaat, omdat ze vinden dat het sneller moet met het nemen van maatregelen voor het klimaat.

Sander en collega’s schrijven een open brief in een paar miljoen kranten, zonder te zeggen waar ze voor zijn, zonder te vertellen wat ze wel willen. Ik lees algemeenheden en aannames, het is gebrek aan inhoud en ambitie. Sander denkt dat dat draagvlak oplevert.

Centralisme versus Fries fundament

Ik lees hoe het CDA de regio, de dorpen, de wijken en de buurtschappen negeert. Hoezo mienskip, hoezo duurzaam initiatief van burgers en buitenlui, hoezo bouwen aan een krachtig duurzaam fundament in, voor en met Fryslân. Sander kiest voor niet voor Fryslân en niet voor de kansen die energietransitie biedt, hij kiest niet voor de ambities van het noorden in de circulaire economie. Sander kiest voor het behoud van wat hij heeft, voor CDA- centralisme in plaats van Fryske eigenheid. Keuzes maken voor een duurzame toekomst kost Sander stemmen. Het klimaatdenken loopt hem als industrieel gewonnen IJsselmeerzand door de vingers.

Sander de Rouwe en zijn collega-lijsttrekkers van het CDA lopen achteruit, tegen het klimaatdenken in. Het is niet erg, zegt zijn #CDA, als we de doelstellingen van Parijs niet halen. Liever draagvlak dan gezond klimaat. Sander gokt in het casino van de macht, maar gokt met onze aarde en onze toekomst. Het rentmeesterschap van het CDA is in zijn open brief afgeschaft en begraven.

Godzijdank zijn er op 20 maart verkiezingen.

Wie is de zwarte piet?

Microbioloog, schrijfster en columniste Rosanne Y. Hertzberger meent dat Jerry Afriyie, voorman van de tegenstanders van Zwarte Piet, gefeliciteerd kan worden: “Als de voorstanders van Zwarte Piet alleen nog maar uit neonazi’s en stinkhoer-roepende voetbalhooligans bestaan, heb je gewonnen.”

Beste mevrouw Hertzberger: ik laat me met deze tweet van u niet weg zetten als neonazi of voetbalhooligan. U heeft met uw stelling heel erg ongelijk, want er zijn mensen die achter hun keuze voor Sinterklaas en Zwarte Piet staan en zich volstrekt niet herkennen in populair rechts, nationalistisch geschreeuw, extreemrechts, geweld van bierblikjes, stenen en eieren, noch aanhanger zijn van Blokkeerfriezen.

Mijn Sinterklaasfeest maakt vanaf de zeventiger jaren in de vorige eeuw deel uit van mijn leven. Een jaarlijks terugkerende belevenis met gedichten, de lol van het maken en het geven van surprises, om-de-hoek-van-de-kamerdeur-door-buurman-of-goede-vriend-gestrooide pepernoten, warme chocomelk en door ouders behendig gespeelde gezinspret die je lang kunt volhouden zelfs als de kinderjaren al lang voorbij zijn.

Pal achter Zwarte Piet

Ik deel nog steeds in het plezier van dit mooie feest en de afgelopen Sinterklaasintocht in Leeuwarden bewees het draagvlak in de stad: duizenden opgetogen mensen, ouders, kinderen en grootouders zingend, swingend en vrolijk zwaaiend naar Sinterklaas en Zwarte Piet vergezeld door tientallen andere kleurrijk uitgedoste zwarte, correcter gezegd, donkerbruin geschminkte Pieten. Voor al die mensen is het feest dat met die intocht begint de normaalste zaak van de wereld. Met een praktische kant: als kind herken je jouw buurjongen of meisje niet in die vrolijke Zwarte Piet en dat is ook net de bedoeling.

Hertzberger of hooligan mogen zeggen wat ze willen, want dat heet vrijheid van meningsuiting. Dat bij vrijheid verantwoordelijkheid hoort, vergeten ze: vrijheden moet je namelijk iedere dag blijven koesteren. Wie de discussie bewust plat slaat met volstrekt ongenuanceerde standpunten, verlaagt zich tot bedenkelijk niveau en vergroot polarisatie en onrust.  Als je mij wegzet als neonazi of hooligan, louter en alleen omdat ik plezier beleef aan het voor mij doodnormale Sinterklaas-inclusief- Zwarte-Pieten-feest en nog steeds pal achter Zwarte Piet sta, is voor mij de maat vol en wordt wat mij betreft vrijheid van meningsuiting beschaamd en misbruikt.

Friesland is van iedereen

Politici en gewenst politiek correcten helpen elkaar een handje om ons over de streep te krijgen die zij voor zichzelf hebben getrokken. “We” moeten het debat maar met elkaar aangaan klinkt het standpunt- ontwijkend uit Den Haag en tegelijk roept Seegers van de ChristenUnie vanaf z’n politieke kansel dat het maar goed is dat de roetveegpiet gemeengoed wordt. Pardon? Spreek voor jezelf en dring mij niet je mening op als ‘we er maar over moeten gaan praten’.

Ik zie Oeds ‘Culturele Hoofdstad LF2018’ Westerhof tweetend instemmen met Hertzberger. Pardon? Er was toch iets met mienskip dit jaar, met samen, luisteren en diversiteit? Westerhof vertegenwoordigt nog steeds een onafhankelijke culturele organisatie en de vraag dringt zich op of het wenselijk is dat een ‘voorman’ op social media een groot deel van de Friese mienskip lijkt weg te zetten als sympathisant van neonazi’s of scheldende en smijtende hooligans. En waren het niet juist Westerhof cs. die met de F)rede van Fryslân een tijdje terug in de Prinsentuin iedereen opriepen tot dialoog? Een dialoog dan zeker met door hen gewenste uitkomst.

Angst en onmacht

Maarten van Rossum constateerde een week geleden in @Pauwnl dat een meerderheid van Nederland Zwarte Piet nog steeds omarmt, memoreerde dat de veelbesproken figuur geen koloniaal verleden heeft, maar dat we onder druk van tijd en veranderend inzicht in de richting gaan van een roetveegpiet: ook tradities zijn aan verandering onderhevig. Ik deel z’n opinie, hoe verwerpelijk ik het ook vind een land en haar inwoners zo genadeloos het eigen nieuwe gelijk op te willen leggen. Het lijkt voor mij op wraak in de polder. Dat geen politicus daar het gesprek over aangaat, is veelzeggend.

Angst en onmacht regeren. De angst om te benoemen dat je als politicus het gevoel van veel Nederlanders herkent, zonder voor extreem of nationalistisch aangezien te worden. De onmacht genuanceerd uiting te geven aan je twijfels in de wetenschap dat Wilders en Baudet als bokken op de politieke haverkist zitten om er politiek gewin uit slepen. De liberaal (?) Klaas Dijkhof illustreert zijn onmacht door de verworvenheid van het recht op demonstratie als hem het uitkomt, nota bene te willen verbieden. Een onderbouwde en genuanceerd uitgesproken mening van overheid of politiek missen we tot op de dag van vandaag. Hubert Smeets duidt dat heel treffend in zijn column in NRC.

De politiek heeft gelijk: wij moeten het maar met elkaar uitmaken. Politici hebben geen maatschappelijke ballen, louter te veel suggestieve tekst als het hen uitkomt, bijvoorbeeld omdat er verkiezingen naderen. Ik heb mijn keuze al gemaakt en vier Sint & Pietenfeest net zolang en precies zoals ik dat graag wil. Iedereen mag dat van mij blijven doen zonder het risico stenen of ongenuanceerde teksten naar z’n hoofd geslingerd te krijgen of als neonazi benoemd te worden. Het  Sinterklaasfeest gaat voor mij over samen gezellig genieten.

 Wie kent hem niet?

 

 

2018: Gemeente Leeuwarden zet kunstenaars op straat

Leeuwarden beëindigt per eind april een succesvol kleinschalig cultureel mienskipsinitiatief. Kunstenaars moeten uit het Brugwachtershuisje op de Beursbrug. Culturele Hoofdstad is dood, leve de cultuur. Een bittere toost op nalatenschap.

De verbinding tussen ambtenaren en burgers is bedroevend en in tegenspraak met de College- programmatekst “De Kracht van Samen”  met als ondertitel Bouwen aan een sociaal, vernieuwend en duurzaam Leeuwarden. Vier jaar geleden bleef na krachtig protest het Brugwachtershuisje op de Beurs-of Wirdumerpoortsbrug als Kunsthuisje voor kunst en cultuur behouden. Er kwam overleg met de afdeling Vastgoed, er werden afspraken gemaakt, onder andere over het niet-commerciële karakter en de blijvende brugwachtersfunctie. Het Brugwachtershuisje werd een charmante exporuimte voor een toenemend aantal kunstenaars, die ieder een maand lang mogen exposeren, vrijwillig gecoordineerd door Leeuwarder kunstenares en docente Marien Buijs. En zeker voor het hele jaar 2018, het Culturele Jaar van Leeuwarden, staan kunstenaars popelend in de rij. Een mooi mienskipsinitiatief zonder kosten en veel aandacht en waardering.

Kunst tijdens @LF2018 ingeruild voor kapsalon

Nou, die kunstenaars kunnen mooi thuisblijven! Voortvarend hebben ambtenaren de stekker uit het succesvolle initiatief getrokken, de kunstenaars staan zonder pardon op straat. Waarom? Omdat er een heel leuk maar al jaren oud commercieel initiatief is: een kapsalon onder de titel “Kleinste Kapsalon van Nederland’. Zie de Leeuwarder Courant uit december 2015. Verdringing van de kunst door een reeds bestaande kapsalon die met een oud idee graag voor weinig op een A-locatie wil zitten. “Dat kan allemaal zo zijn, maar nu is iemand anders aan de beurt..” zo luidde het antwoord van de ‘Projectleider Binnenstedelijke Projecten’ op vragen van onze kant waarom toch deze ongekunstelde huisuitzetting. Argumenteren is ook een vak.

Armoe troef

De armlastigheid van het Leeuwarder College is zo nijpend, dat een paar euro’s belangrijker zijn dan kunst; helemaal wrang omdat de uitbaters van het Kunsthuisje destijds echt moesten beloven dat van geldelijke vergoedingen geen sprake kon zijn…. Kortzichtigheid en armoe troef dus en als dat de visie weerspiegelt van onze wethouders kunnen we elke vorm van nalatenschap van Culturele Hoofdstad, zo u wilt legacy, op onze blote buik schrijven. Volgens mij barst het van de kappers en kapperszaken in Leeuwarden, maar nee “zo zien wij het niet, want hiermee levert het ook een netwerkfunctie en een poortwachtersfunctie naar bezoekers van Culturele Hoofdstad”. Tja. Zou dat misschien de invulling van sociaal zijn?

Omdat ik nauwelijks kan geloven dat er achter deze ambtelijke treurigheid en desinteresse de rechte rug van een visionair wethouder staat, heb ik het standpunt van het College opgevraagd. Dat antwoordt bij monde van haar Persvoorlichting als volgt: ‘Wij denken dat het nieuwe initiatief  meer dynamiek in de omgeving kan geven terwijl het huidige gebruik meer statisch is. Deze nieuwe invulling is tijdelijk voor de duur van 1 jaar.’ Dynamiek schijnt het nieuwe toverwoord, de kapper zit straks swingend en zwetend op ‘n hometrainer haar clientèle te knippen.

Groots en meeslepend

Soms bekruipt me het gevoel dat het zeker in dit Culturele Jaar vooral groots en meeslepend moet zijn. Dat je geweldig bent als je in The New York Times wordt genoemd of dankzij goede marketing in Duitse bladen verschijnt. Dat bestuurders en politici handenwrijvend hun Twitterkanaal volblazen als hun stad weer eens een zorgvuldig geregisseerde publieksverkiezing op internet prijs wint. Dat als je plots verschijnt op lijstjes en de gezamenlijke marketingorganisatie zich dan op de borst trommelt omdat ze ‘het’ daarvoor doen. Nee, het Kunsthuisje op de Beursbrug vindt u daar niet in terug, niet alle cultuur en kunst is overgoten met gesubsidieerde recordbedragen. Geef mij een miljoen en ik maak het Kunsthuisje op de brug ook groots en meeslepend….Of doe ik dan de kunstenaars en vooral onszelf te kort en rek ik het dan op tot iets dat niet zo is? Inderdaad, ook kunst en cultuur bestaan bij de gratie van diversiteit.

Proces had zorgvuldiger gekund…

Welkom in LF2018, Culturele Hoofdstad van Nederland. Kappers gaan in ons Culturele Hoofdstadjaar voor de kunst, ook al is op elke straathoek winkelruimte te huur en struikel je over de kappersgereedschappen. Teleurstellend en mismoedigmakend is het onbehouwen onfatsoen in dit ‘proces’. Ambtenaren die de stekker uit een goedlopend project trekken, zonder vooraf een gesprek aan te gaan. Pas na zwaar protest, staan ze een onderhoud toe en gaan ze als het heftig wordt ‘intern nadenken’ en doe je wat de gesprekspartners al tijdens het eerste gesprek weten: het besluit zet je gewoon door, zelfs de Afdeling Cultuur aan het Oldehoofsterkerkhof heeft beteuterd het nakijken. Het woord dynamiek zoals door het College omschreven, hebben we in dat gesprek niet gehoord.

Was het Kunsthuisje maar een kudde grote grazers

De ambtelijke dooddoener uit het gesprek wil ik u niet onthouden “…ik ben het met u eens, het proces had zorgvuldiger gekund.” Met ogen open onzinnigheid en ongeïnteresseerdheid rechtlullen blijkt een competentie van aanstormende ambtenaren die geen inhoudelijke antwoorden hebben en dan maar dit versleten cursus-excuus-zinnetje oplepelen. Bah. Een jaren vijftig-houding van ‘wij weten wat goed is voor de stad’. Was het Kunsthuisje maar een kudde uitgemergelde grote grazers in de Oostvaardersplassen, dan zouden zeker meer mensen op de emotionele barricade staan, denk ik terwijl ik dit schrijf.

Dromen van de Kracht van Samen

Menigeen die met enthousiasme en op vrijwillige basis initiatieven in de stad ontplooit, gooit als het zo doorgaat het bijltje er bij neer. We krijgen de nalatenschap die we onszelf wensen, want tegen visieloosheid en onfatsoen is geen kruit gewassen. Ik hoop dat ambtenaren van de gemeente zelf ook een keer De Kracht van Samen gaan lezen en zich afvragen in welke mate zij wel kunnen bijdragen. Tegelijk besef ik dat het hun politieke bazen op het pluche zijn, die dergelijke oprispingen rechtvaardigen. Of worden ze deze keer tegengehouden door de gemeenteraad? Dat brengt dan nog enige dynamiek in de zaak…

Dromen mag toch? Zonder dromen geen kunst, geen cultuur, geen verbinding, geen nalatenschap en geen betrokken bewoners in de stad meer. Maar wat zei Marco Borsato ook al weer over dromen?

 

 

 

 

Toerisme Friesland 4.0: Het Witte Botenplan

Van A naar B; met de Witte Boot van Abbegaasterketting naar Rottevalle

Het Friese fundament verdient een integrale investering in mienskip, innovatie, werkgelegenheid en duurzaamheid. Toerisme 4.0: investeer, innoveer en profiteer van het Friese water. 

Friesland heeft de mooiste, beste, meest uitgestrekte en meest fijnmazige regionale waterrijke cultuur en infrastructuur van Nederland, met navenante rijke historie van scheeps- en jachtbouw, ambachten, beurtvaart, handelsvaart, zeevaart en watersport. Van Rottevalle tot Lemmer, van Oostmahorn tot Harlingen, je kunt (bijna) overal komen, van overbekende en populaire locaties als het Sneekermeer tot aan minder bekende, maar prachtige cultuurhistorische charmeplekken als Allingawier. We hebben de afgelopen decennia weer honderden miljoenen provinciaal en gemeentelijk overheidsgeld geïnvesteerd in meer en betere waterverbindingen en verbetering van faciliteiten. De vraag is: wat doen we verder?

Hier ligt de Zee, daar is het water

Ondertussen verandert het aantal traditionele watersporters, is er een omslag van eigendom naar gedeeld bezit, worstelen we met de vraag hoe we ons werkende ecosysteem inclusiever kunnen vormgeven en bezinnen we ons op de vraag hoe de mienskip te verstevigen en krimp om te zetten in kansen. En we geven miljoenen uit aan de grootste reclamecampagne sinds tijden, Culturele Hoofdstad LF2018 waarbij we hopen dat de nalatenschap ons veel meer gaat opleveren dan het moois en goeds van dit jaar. Investeren in de toekomst van waterrijk Friesland loont in veel opzichten.

Tresoar’s Bert Looper pleit in Hier ligt de Zee voor meer cultuurhistorisch toerisme in Fryslân en ik kan me daar heel veel bij voorstellen. Fryslân is veelomvattend verrassend, het biedt ons al jaren rust, inspiratie en plezier, het is optimaal genieten zonder veel tijd onderweg te zijn en het brengt ons varend, fietsend en wandelend dichter bij de schoonheid en rijkdom van m’n eigen omgeving.

Innoveer watertoerisme

Het is altijd zaak te blijven vernieuwen. Tijd dus voor het Friese Witte Botenplan (inderdaad, met sympathie voor de Amsterdamse bedenkers gejat). Dit is ook een plan dat veel verder gaat dan z’n fietsen-oorsprong. Met overheden, onderwijs en ondernemers is het Friese Witte Botenplan te verheffen naar een inclusief en duurzaam plan om een vloot innovatieve, duurzame, recreatieve huursloepen en -jachten te bouwen, te onderhouden en te verhuren op allerlei locaties in Friesland met een netwerk van halers en brengers om de Witte Boot overal in Friesland te kunnen benutten en dus niet alleen op louter commercieel interessante plekken, zoals nu het geval is. Met de netwerken van fiets- en wandelpaden in de provincie, kunnen we direct mooie koppelingen maken, het organisatorische deel er van is verankerd bij het Recreatieschap Marrekrite. We hebben het allemaal: laten we het versterken.

We hebben de waterrijke infrastructuur, de kennis, het vakmanschap, de productielocaties; we hebben mensen genoeg en zien onszelf graag als innovatief, duurzaam en eigenzinnig. Water zit net als transport in de genen, we hebben naast klassieke vereisten als ontwerpkennis, constructie, botenbouw, logistiek en planning ook slimme technologen, een fijnmazig waterrijk en cultuurhistorisch boeiend netwerk van vaarwegen, waterwerken, buurtschappen, dorpen en steden om van volop te genieten; alle voorwaarden zijn er, dus we kunnen aan de slag. Friesland dat het verhaal en de betekenis van het water vertelt en openbaart, iedere dag, ieder moment van het jaar. Een heerlijke historie met een grote culturele diversiteit.

Huidige verhuur vloot ’n beetje treurig

Nee, niet piepen dat iets niet kan of mag, nee, gewoon over je eigen bestaande muurtje stappen om samen iets unieks en groots te doen dat volledig ten goede komt aan onszelf in alle uithoeken van deze machtig mooie provincie. Bijkomend voordeel is dat huurvloot anders bekeken en gewaardeerd gaat worden en er meer vernieuwd kan worden, want in vorm, uitvoering en duurzaamheid bezien is het voor het overgrote deel treurig gesteld met de huurjachten op het Friese water.

Het idee is iets te bieden dat er nog niet is en waarmee we meer mensen op een moderne manier in Friesland kunnen laten vertoeven. Een manier om niet alleen “toeristen” iets unieks te bieden dat er nog niet is: wie nu een boot huurt moet altijd vanuit een handige locatie een rondje bedenken om weer op de huurplek uit te komen. Maar behalve “toeristen” kunnen we juist ook meer Friezen kennis te laten maken met alles dat aan ons water gelegen is. Ja, het is ook een kans om mensen die nooit op vakantie kunnen gaan, iets te bieden uit een gemeenschappelijke pot naar rato van inkomen. Ik weet uit jaren zeilschool-ervaring waarbij wij de kans hadden via een aanpalende stichting mensen financieel bij te staan en vakantie voor kinderen mogelijk te maken, hoe ongelooflijk veel zoiets in een mensenleven kan betekenen. Vakantie doet iedereen goed, maar doe het dan vooral lekker in je eigen omgeving.

Draag bij aan het eigen fundament

We leggen met het Friese Witte Botenplan onszelf de eis op dat we alles van het hele plan zelf doen en het onszelf en onze omgeving gunnen. Versteviging van het Friese fundament begint bij onszelf en geld lokaal en regionaal uitgeven. Vraag je niet af wat het plan kan tegenhouden, maar bedenk hoe je deze heerlijke Friese droom omzet in realisatie.

In het licht van deze tijd: u mag met het plan aan de slag. Doe het en doe het goed: van en voor Friesland. Wij & het water.