Kappen, verwachten, lachen

Burgemeester Buma nodigt de gemeenteraad uit voor een gesprek over verwachtingspatronen en toont gebrek aan empathie. Tegelijk heeft het College een nieuwe redenatie over bomenkap die de beweegbare Prins Hendrikbrug mogelijk maakt. Het wordt nog lachen dit jaar. ‘n Terugblik op week 38.

Het gedoe rond de aanwijzing van een gedeelte van het Vliet als overlastzone, leidt tot veel vragen van de gemeenteraad. Chef veiligheid Buma spreekt lovende woorden. “Wij hebben ons aan de regels gehouden. Maar uw vragen zijn legitiem.” Goedemorgen, wat een schreeuwend gebrek aan empathie. Lekker begin!

Bomen zijn noodzaak

In het Middelzeegebied horen geen bomen lees ik #LC , zo blijkt uit een nieuw bestemmingsplan. “Omdat er geen bomen in dit open gebied horen.” Inderdaad, op zee groeien geen bomen. Het College stapt met deze redenering over de noodzaak heen om juist voortvarend verder te gaan met vergroenen van de leefomgeving. Meer bomen zijn in iedere stap naar een klimaatneutrale, duurzame wereld een noodzakelijke toevoeging (*1), dus vasthouden aan wat er ooit was, klinkt verre van logisch. Ik vind het trouwens prima, want met deze argumentatie is de stap naar realisatie van de beweegbare Prins Hendrikbrug hartje Leeuwarden slechts een kleine moeite. Een vaste brug, zoals de huidige PH- brug, heeft namelijk nooit ergens in Friesland gelegen voor de behoefte ontstond om makkelijker aan de overzijde van het water te komen, dus waarom zou je nu nog die beweegbare brug blokkeren?

Het lachen vergaat ze wel

Lachgas leidt regelmatig tot crisis, ook in het verkeer. Omdat steeds meer mensen de maximale vrijheid opeisen om te doen wat zij willen, maar zich steeds minder daarvoor willen verantwoorden en de huidige wet weinig mogelijkheden biedt tegen verkoop en gebruik van lachgas, zijn Leiden en Leeuwarden in last.

Wij hebben een gemeenteraad die niet durft te besluiten en dus kiest voor een onderzoek. Allerlei gemeenten elders hebben dat al gedaan, maar nee, wij in Leeuwarden houden er van het wiel uit te vinden. Als na enkele tienduizenden euro’s onderzoekskosten blijkt dat een totaalverbod niet kan, en blijkt dat het nu alleen deels (bijvoorbeeld tijdens evenementen) kan via de APV maar dat zoiets tegelijk lastig is te handhaven, vergaat ze het lachen wel. Alleen met hele strikte handhaving kun je ietsiepietsie bereiken. En laat handhaving het zwakke punt zijn van gemeente Leeuwarden, dus zelfs een beperkt verbod wordt een lachertje. Wachten dus op een landelijk algeheel verkoopverbod aan consumenten en daar wordt al aan gewerkt. Onderzoek is overbodig.

Loze woorden?

Burgemeester Buma sprak legendarische woorden tot de raad: ,,We zullen samen moeten kijken naar wat we van elkaar verwachten als het gaat om informeren.” Spijker op de kop. Dat is in de kern waar het al lang mis gaat: informeren. Niet alleen de gemeenteraad loopt daar vaak tegenaan, ook burgers van Leeuwarden ondervinden dat dagelijks. Omdat bestuurders en ambtenaren van alles zeggen te willen en te verwachten van burgers, maar vergeten dat alleen al het uitspreken van die wil en verwachting een diametraal andere in- en opstelling van zichzelf vergt. Zolang dat niet drastisch verandert, zijn ook dit loze woorden.

Beste burgemeester, kunnen wij ook met u in gesprek over wat wij van u en uw ambtelijke dienst verwachten? Vrij naar #Gers Pardoel. Neem ons mee. Samen komen we verder.

(*1): Zie: https://www.volkskrant.nl/wetenschap/onderzoek-herstel-van-bossen-is-in-theorie-genoeg-om-opwarming-van-de-aarde-te-keren~bfc9d008/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F