#Stem2211: Initiatief, ambitie en verbinding

De nieuwe Beweegbare Prins Hendrikbrug is een impuls voor de zuidelijke binnenstad en betekent de herstel van de vaarverbinding van west- en oostkant van Leeuwarden (voorontwerp Zwarts Jansma). In samenwerking van burgerinitiatief met politiek komt Leeuwarden verder!

Woensdag 22-11-17: verkiezingsdag @Gemeente_Lwd. Focus op ambitie, sociaal domein, water, ambacht in de stad en verbinden. 

Leeuwarden is komend jaar Culturele Hoofdstad 2108 en staat in regionale, nationale en internationale belangstelling. We hebben die keuze mede zelf gemaakt of we hebben met onze stemmen of juist door thuis te blijven mandaat verstrekt aan onze bestuurders. De ontwikkeling van het WTC- gebied, de verhuizing van Cambuur, de bezuinigende centralisatie van de bibliotheken, het Europaplein, zijn hot issues waar bestuurders hun sporen in onze omgeving mee hebben nagelaten.

De opkomst bij de vorige verkiezingen was met 39,51 (!) procent dramatisch. Wat de uitslag vandaag wordt, het is vanuit democratisch oogpunt te hopen dat veel meer mensen gaan stemmen. De Raad en het College die aan de hand van de uitslag worden gevormd, hebben namelijk een zo breed mogelijk maatschappelijk draagvlak nodig voor een uitdagende taak: grip krijgen op de ontwikkelingen, processen en uitgaven binnen het sociale domein met als hoofdzakelijk doel om inhoudelijke verbeteringen door te voeren.

Grip op verbetering sociaal domein

Er zijn veel redenen om verbeteringen in het sociale domein te wensen. Om minder mensen afhankelijk te laten zijn, om meer mensen in onze gemeente perspectief te bieden, zelfstandiger te laten worden, goed te leren lezen & schrijven, digitaal vaardig te maken, zelf regie op ontwikkeling en middelen te hebben, eerder of beter keuzes te kunnen maken en meer plezier en geluk te ontdekken in je leven. Volwaardig en zo u wilt zelfredzaam mee kunnen doen in onze maatschappij. Verbeteringen in het sociale domein hebben in hoge mate effect op mentale en fysieke gezondheid en het welzijn van heel veel mensen en daarmee op verlaging van de kosten van de gezondheidszorg. Verbeteringen hebben ook betekenis voor de mensen die in het sociaal domein werken en er van eten. Verbetering betekent ook minder bureaucratie, meer aandacht voor inhoud en meer resultaat gericht handelen.

Werk socialiseert

Stoppen met het verspillen van maatschappelijk geld door prikkels van verantwoording en resultaat in te voeren en processen te stroomlijnen. Besteedt meer geld aan de mens, minder aan het proces en de administratie. Jazeker, verbeteringen in het sociale domein moeten zonder twijfel ook zoveel mogelijk gepaard gaan met aanbod van werk, want werk socialiseert. En ja, het gaat samen met de vraag hoe we willen omgaan met de technologisering van arbeid en de vraag hoe je wilt en kunt experimenteren met hedendaagse vormen van herverdeling van middelen om weer mensen aan de slag te helpen en te houden.

Grip op het sociale domein is hard nodig vanuit maatschappelijk, menselijk oogpunt. Dat het ook geld bespaart is voor mij evident, maar besparing of bezuiniging mag niet het simpele uitgangspunt zijn. De complexiteit van het sociaal domein vraagt om een integrale aanpak van beleid met een hedendaagse positieve mindset, van betrokken mensen met een goed hart en een heldere kop met kennis van zaken.

DNA Water 

Naast de uitdaging om grip te krijgen op het sociale domein moeten we blijven investeren, in elkaar, in aanbod van werk en in de stad om mee te gaan in ontwikkelingen van deze tijd. Ik ijver al drie jaar met het burgerinitiatief Prins Hendrikbrug Beweegbaar voor onder meer voor kwaliteit en investering in onze binnenstad die sterk aan verandering onderhevig is. Ik geloof dat de Prins Hendrikbrug in die binnenstedelijke verandering mede kan bijdragen aan verbetering van de ruimtelijke omgeving en zorgt voor mogelijkheden op en aan het water en voor beleving. De beweegbare PH- brug verbindt Leeuwarden voor de (water)toerist beter en veiliger met haar omgeving en de rest van Friesland en ze past in het Leeuwarder DNA van stad die ontwikkeld is aan, bij en dankzij het water.

De veranderende binnenstad: vakmanschap, ambacht, cultuur & technologie

Ik geloof dat in de binnenstad naast detailhandel, horeca en evenementen ook ruimte kan en moet zijn voor meer kleinschalige (meng)vormen van leven, wonen en werken. Meer duurzame kwaliteit zoals bijvoorbeeld met een ‘belevingsindustrie’ die kan ontstaan in een moderne, duurzame mix van vakmanschap, ambacht, kunst, cultuur, hergebruik van goederen en hedendaagse technologie. Ooit dwongen we met wetten en regels alle vakmensen en productie de binnenstad uit; nu is het een goed moment te kijken welk ambacht, welke kleine werkplaatsen en welke productie wel weer zou passen in het centrum. Niet alleen de politiek of het bestuur dragen bij aan ideevorming: creatieve ideeën moeten juist van ons komen als we tenminste invloed willen uitoefenen op onze leefomgeving.

Initiatief of klagend op de bank

Zo’n (burger)initiatief is een lange weg. Het is soms ook moeizaam, omdat ik & mijn genen van nature niet thuis zijn in alle politieke en bestuurlijke ietwat stroperige processen van mijn overheid, die zelf nog lang niet altijd is ingericht op initiatiefnemende en over hun-omgeving-mee-willen-denkende-burgers, zo merk ik bijvoorbeeld dankzij de Fletcher-files, waar de hamvraag telt waarom en hoe onze omgeving wordt ingericht en verandering in de leefomgeving tot stand komt. Willen we in de veranderende kleinschalige binnenstad oog hebben voor en recht blijven doen aan elkaars belangen, dan zullen we met een andere en beter afwegende mindset moeten leren kijken.

Niet alleen de overheid moet leren schakelen in denken en handelen: we zullen het zelf ook moeten doen. Als wij als een stel klagende lamzakken thuis op de loungebank blijven hangen in social-media-commentaren, doen we onszelf en onze omgeving schromelijk te kort. Met niets doen, bieden we uw en mijn overheid het antwoord om te blijven doen wat zij altijd al deed.

Wij maken onze stad: leiderschap gevraagd

Wie verandering wil en zich niet wil neerleggen bij goed begrepen eigenbelang, zal vanuit positief denken het gesprek met anderen aan moeten gaan om denkbeelden, initiatieven en ambities te delen en samen te bouwen aan een sterker, duurzamer, socialer en economisch sterker fundament. Leeuwarder heeft nieuw lef en leiderschap nodig: van bestuurders en van ons, kiezers die als ze gekozen hebben ook de keuze willen maken om de verbinding te zoeken. Wij immers maken onze stad en vormen onze gemeente.

Leiderschap hebben we hard nodig om noodzakelijke stappen te zetten naar een fossielvrije, duurzame en circulaire toekomst. De kern van het fossielvrije Friese denken uit zich in een steeds groter wordende club van Freonen en hun eerste missie van de Elfwegentocht tijdens LF2018, juli volgend jaar. Ik vind dat een mooi voorbeeld van inzet, passie, ambitie en leiderschap, omdat een club mensen gelooft in die fossielvrije toekomst, dat deelt met elkaar en trots aan de wereld wil laten zien. We kunnen er in brede zin veel van leren.

Ik hoop dat Leeuwarden na vandaag een ambitieuze en sterk op de inhoud gerichte gemeenteraad en een dito College krijgt, die met ons wil samenwerken en denken. Wij zijn allemaal aan zet om constructief, positief, ambitieus, duurzaam denkend en inhoudelijk de komende jaren in te gaan.

Ik ga stemmen en ik hoop dat iedereen die stemgerechtigd is, dat ook gaat doen.

#leeuwarden #Stem2211 @Gem_Lwd

Stem voor ons initiatief van de Beweegbare Prins Hendrikbrug

@niek_lwrd

 

 

 

Fletcher-files: verkeersinfarct en rotzooi op ‘t Raadhuisplein (3)

Fletcher-files (3): Het monumentale Raadhuisplein dreigt te bezwijken onder een verkeersinfarct. Met de uitbreiding van Fletcher-hotel met extra kamers en bistro/restaurant op het plein, barst het plein uit z’n voegen door bezorgend verkeer en afvalcontainers. Wat wil de gemeente?

Onder de alerte ogen van burgemeester en wethouders kwijnt de vertrouwde monumentale Wilhelminaboom langzaam weg door overmatige uitstoot van uitlaatgassen. Naast steeds meer stoere jochies en dito ‘nette’ mannetjes in te hard rond-de-boom-scheurende autootjes en patserbakjes, stijgt het aantal stoned, dronken en/of opgefokt rondrijdende en zich naar coffeeshops haastende mensen.

Voor het geval u zich hierheen herken,t of het nog wel grappig vindt: dat geldt zeker niet voor de steeds massiever wordende toestroom van bestelwagens en zware vrachtwagens die via Eewal naar Hofplein en Raadhuisplein gaat om er te parkeren en onder genot van luidruchtig loeiende airco ‘s de laadklep laat zakken om hun waren naar de wachtenden te brengen of het afval te komen halen. Steeds meer vrachtwagens voor meer winkels en horecazaken in een steeds grotere wordende straal tussen ons plein, Weerd, Bagijnestraat en Nieuwestad. Het Raadhuisplein verzakt, de Wilhelminaboom en de lucht er boven worden net als de omwonenden verziekt door uitlaatgassen en giftige uitstoot. Burgemeester en wethouders kijken toe.

Vijf jaar de tijd om na te denken

De exponentiële groei van de zich ontwikkelende stad die mede leidt tot de Raadhuisplein- verkeersinfarct is niet van gisteren. Over oplossingen nadenken vergt tijd en daarom is het fijn dat de toenmalig eigenaar van Fletcher Hotels, Chris Luken, al in 2012 (!) z’n interesse toonde in de oude Parnaspanden met de uitspraak dat ‘Culturele Hoofdstad vergelijkbaar is met de Olympische Spelen’, zo lees ik in de LC. Los van het feit dat Fletcher erg traag is geweest met de aanschaf en de huidige haast om te verbouwen dus komisch aan doet, heeft ook de gemeente ruimschoots tijd gehad om na te denken.

Meer horeca betekent meer verkeer, van gasten en van bezorgende dienstverleners. Met de uitbreiding van Stadhouderlijk Hof naar Raadhuisplein 25 en de gewenste bistro of ander restaurant in nummer 23, zal de verkeersdrukte via de Eewal op ons plein zienderogen toenemen. Net als de hoeveelheid afval, dat zich vanuit steeds meer zaken en studentenpanden in uitpuilende containers concentreert op het Raadhuisplein. Rotzooi onder de ramen.

Visie gevraagd

Visie op de binnenstad is het antwoord. Hoe bijvoorbeeld, willen we omgaan met voetgangers en met autoverkeer, met parkeren, laden, lossen en bezorgen? En hoe vergaat Citytrain Leeuwarden die we zo graag voorbij zien komen vanuit de Weerd naar ‘t Raadhuisplein en die straks op een muur van vrachtwagens stuit? Vragen uit de omgeving die mede ontstaan door sloop- en bouwplannen in de monumentale binnenstad; Fletcher is niet de enige die moet leren communiceren met omwonenden.

Lees ook: Fletcher- files (1) en Fletcher-files (2) 

#leeuwarden #fletcherfiles @RaadLeeuwarden