Ik ben gekozen, dus ik ga

Zo sta je weer trots op het provinciale bordes, zo ga je welbewust weg en straal je straks op de trappen van de gemeente Noordoost. Oh oh Johannes Kramer.

Het wordt steeds normaler. Zo gewoontjes zelfs dat de krant het niet benoemd, laat staan er afkeurend over schrijft. De moraal verschuift. Voor mij blijft het onverteerbaar: politici die zich na veel enthousiasme in een campagne laten verkiezen, hun verkiezing van de daken schreeuwen en binnen een half jaar weer vertrekken.

Ik vind het democratisch nog gênanter, om als lijsttrekker de verkiezingen in te gaan, vervolgens bestuurder te worden en dan snel te vertrekken, omdat jij deze ene kans natuurlijk niet voorbij kunt laten gaan.

Nog erger wordt het als je dat als partij ook nog viert, zoals in geval FNP en Kramer. “We hebben nu een burgemeester en ook nog een gedeputeerde.”

“Ik heb het onderschat”

Vandaag wordt hij, de nieuwe burgemeester, uitgebreid geportretteerd in #LC. Hij heeft humor, lees ik. Hij kent de mienskip lees ik. Gistermiddag in het Politiek Café op #Radio1 zei hij over z’n boerenbuiging een week eerder: ,,Ik heb onderschat hoe het onder de boeren leefde.” Johannes kent de mienskip, lachen. Johannes was op dat moment gewoon een politiek opportunist.

Kramertje Kramertje, wat doe je nou? Ik had al zo’n flauw vermoeden dat je niet bepaald een rechte rug had. Vorige week heb je dat weer bewezen. Je hebt een buigzame rug van stro. En ach, je wist dat de kans op dat burgemeesterschap heel groot zou zijn, dus wat dondert het. Alsof we in deze tijd van transitiedenken, niet juist bestuurders van formaat en klasse nodig hebben. Bestuurders met visie, met lef en daadkracht.

Kiezersbedrog

Wat dat betreft Johannes Kramer, is het inderdaad beter dat je gaat. Was het beter geweest van deze termijn als gedeputeerde af te zien om je te richten op iets anders, zoals een burgemeesterschap. Je kiest voor jezelf, begrijpelijk. Democratisch gesproken, is en blijft het kiezersbedrog. Punt uit.

(De kop boven dit blog is inderdaad afgeleid van ‘Cogito ergo sum’ oftewel ‘ik denk, dus ik ben’ van René Descartes, Frans filosoof, 1596-1650)

Kramertje Kramertje refereert aan het commentaar van Frank Snoeks in 1998 bij de gouden 1500 meter race van Marianne Timmer in Nagano.

Sam Westra en de spagaatmannen

De motie van D66 en FNP in de Leeuwarder gemeenteraad van gisteravond 6 maart heeft het niet gehaald. Geen intrekking van de aanbesteding, de kans dat Sam Westra de Groene Ster- schaapherder blijft, lijkt verder weg dan ooit. Toch vertrouwt de meerderheid van de raad erop dat wethouder Douwstra zich maximaal inspant om binnen veertien dagen met een voor alle partijen goede oplossing te komen. 

De meeste politieke fracties zijn het met elkaar eens dat aanbesteding van levende have niet de bedoeling kan zijn. Er komt bij dat al een paar jaar bekend is dat van dergelijke aanbestedingen vooral de kleine zelfstandige schaapsherder in Nederland de dupe is en dus komt het College daar in mei met een notitie over. Dat het daarna anders en waarschijnlijk beter zal worden, is aannemelijk.

Als je het daarover al eens bent en als je begrijpt dat er maatschappelijk onrust is over gevoerd beleid & besluit, waarom grijp je dan nu niet in bij deze (nog niet afgeronde) aanbesteding? Omdat als je dat doet, je tegenstanders meteen tekeer gaan over “het veranderen van spelregels tijdens het spel.” Die verandering betekent voor raadsleden en bestuurders in kwestie een flinke portie onzekerheid, twijfels blootgeven is lastig.

Volle bak

Twee partijen geven hun twijfel en begrip voor maatschappelijk onbehagen bij monde van D66 voorvrouw Hilde Tjeerdema vorm in een heldere, standvastige motie met dito argumenten. Tegenstanders zien geen schapen maar beren en vinden het geen goed plan, want ‘we’ lopen het risico van claims en het komt Sam Westra niet ten goede. Nee, spelregels mogen niet worden veranderd, hoor ik uit onder meer de CDA- raadsliedenhoek, want de overheid moet betrouwbaar zijn…Dan is er in ons politieke bestel nog iets als het coalitiebelang. Wanneer gaat welke partij binnen de coalitie op welk moment en in welke kwestie meer of minder druk uitoefenen op een eigen of andere wethouder in ‘jouw’ college, hoe zwaar weegt wat?

In het debat gisteravond speelde het allemaal. De meerderheid lijkt het met elkaar eens, maar gaat niet zover dat ze de motie van D66 en FNP steunt, dat is te link. Die meerderheid vertrouwt er op dat wethouder Douwstra zich tot het maximale inspant om binnen 14 dagen een oplossing te hebben waar iedereen blij van wordt. Gehoor geven aan de maatschappelijke geuite ‘fout’ is een stap te ver en wat die Douwstra- oplossing dan uiteindelijk kost of mag kosten, daar ben ik benieuwd naar, want die vraag lag nog niet op tafel.

Ik zit er bij en luister. Vooraf in de Oranjezaal waar vijftig man en vooral vrouw zich verzameld hebben om hun steun te betuigen aan Sam Westra. Er zijn een paar raadsleden en wethouder in kwestie Friso-CDA-Douwstra luistert toe, geflankeerd door college- wethouder Andries-PvdA- Ekhart. Ik vraag Sam Westra hoe het met hem is. ,,Het gaat wel hoor”, zegt hij. Ik luister naar Ben van Remmelden, coördinator van de groep Pro Sam. Z’n woorden integere overheid, betrouwbaarheid en zorgvuldigheid blijven hangen in deze klassieke zaal. Daarna volg ik het debat vanaf de politieke tribune. Volle bak, leeft de democratie?

Pijn in je kruis

Ik word in het debat blij van de woorden van Hilde Tjeerdema die aangeeft dat het voor haar fractie en de FNP van Lyda Veldstra genoeg is geweest, er voldoende reden is de rug te rechten en te luisteren naar maatschappelijk onbegrip en onbehagen. Ik knars met m’n tanden als ik Klaas-PvdA-Zwart hoor zeggen wat ik al dacht, hij en z’n fractie zullen de motie niet steunen. Hij doet tot twee keer toe een zwaar aangezet beroep op ‘een maximale inspanning’ van de wethouder. Ik wil een paar keer de interruptiemicrofoon grijpen om iets toe te voegen, maar dat hoort niet binnen de spelregels van de lokale democratie. Ik voel coalitiebelang in de lucht hangen. Na een paar jaar met enige regelmaat mee doen in dit gemeentelijke politieke krachtenveld, begin ik de spagaat bij menigeen te herkennen. Hoeveel pijn wil jij in je kruis?

Koffie na het debat. Ik kijk van een afstandje naar Sam Westra, hij bewaart overzicht en kalmte, de rust van de schaapherder die 365 dagen per jaar met z’n vak en z’n schapen in de weer is. Het onbehagen bij menig toehoorder is er niet minder op geworden, er klinken strijdbare woorden. Asing Waldhaus van de Leeuwarder Courant luistert even mee. ,,Jullie komen er niet helemaal uit vanavond he?” Nee, beaam ik, ‘we’ komen er niet uit.

Spagaatmannen

,,Alles wordt steeds meer juridisch”, baalt Piet van der Wal in de hal. De PAL- Groenlinkser heeft in dit dossier het woord gelaten aan collega Jan Atze Nicolai, maar de diepgaande discussie over de Stienserstraat (‘hebben we ooit de intentie gehad een woonhuis in een woonwijk op te offeren aan een garage’) zit hem nog steeds dwars, om nog te zwijgen van dossier Stationsstraat, waar de bedenkingen van de raad (niet tegen bebouwing, wel tegen de omvang van het gebouw op die plek) de gemeente op een dreigende claim komt te staan van de projectontwikkelaar. Hoeveel democratie resteert als je ieder debat bezwaart met al dan niet terechte claims? Over claims gesproken: is de claim van landschapsbeheerder Wylde Weide, zoals verondersteld in het debat, wel aan de orde zolang de gunning nog niet definitief is? Ik hoor er verschillende meningen over. Naast meningen hoor ik verzuchtingen om me heen van raadsleden, ze lijken het zwaar te hebben of hebben het zwaar. Spagaatmannen.

Mijn gevoel is opgerekt, want ik kan amper geloven dat ‘het wel goed komt’. Is Douwstra, de wethouder die het in z’n maag gesplitst kreeg van z’n politieke voorganger Thea Koster, zo empathisch, luisterend en zorgvuldig wegend dat hij binnen veertien dagen een voor ieder goed voelende en werkbare oplossing heeft? Of wordt het zoals ChristenUnie’s Frits Rijpma naar Sam Westra stelde, “je knopen tellen?”

Een goede herder

De opmerking van Douwstra dat “we in 2010 deze aanbesteding ook hebben gedaan die de Groene Oase (lees Westra) heeft gewonnen, maar dat hoor ik nu niet”, komt natuurlijk niet lekker over. Want dat is net waar ‘t over gaat: tijden veranderen, de maatschappij en wij zijn zeven jaar verder en het is een kwaliteit om dat als bestuurder haarfijn aan te voelen, uit te leggen en ons (wij stemmers) mee te nemen in jouw overwegingen. De tijd dat we als makke schapen achter de herder aanliepen is echt voorbij. Want het vertrouwen in ‘de overheid’ is te vaak geschonden, integriteit is verbleekt, overwegingen te vaak onzorgvuldig gebleken en steeds meer mensen vinden dat bestuurders te weinig rekening hielden en houden met menselijke maat & publieke zaak.

Gezocht: een goede herder.

 

 

Van Les Sables d’Olonne en zeilhelden bij Kaap Hoorn naar schaapsherder Sam Westra in Leeuwarden

Les Sables d’Olonne is de finishplaats van de waanzinnige, soms wrede, wonderschone en mythische solo zeilrace rond de wereld, de Vendée Globe. Op 1.100 kilometer van die Bretonse kustplaats is Leeuwarden mijn thuis en kan ik hier dankzij prachtige technologie iedere minuut van de dag zien waar de enige Nederlandse Vendée Globe deelnemer ooit, Pieter Heerema met z’n No Way Back, zich nu nog bevindt. Bij de Chileense Kaap Hoorn …aan de andere kant van de wereld.

De Vendée Globe is geen afsluitende 10 kilometer op het NK in het Heerenveense Thialf, deze topsporters zijn iets langer onderweg en de onderlinge verschillen ook groter. Afgelopen donderdagmiddag even na half vijf finishte de Franse Vendée-  winnaar Armel le Cléac’h met z’n Bank Populaire III in een nieuw record van iets meer dan 74 dagen (!). Nummer twee, de Brit Alex Thompson, zeilde zijn Hugo Boss vrijdagochtend om half negen -plaatselijke temperatuur een graad of vijf onder nul- tussen de pieren van Les Sables d’Olonne door. Pieter Heerema en vijftien anderen zijn nog onderweg, tien anderen de afgelopen maanden al uitgevallen.

Af en toe kijk ik waar Pieter met No Way Back is en vaar virtueel met hem en de anderen een stukje mee. Fantastisch. En waarom, oh waarom wil NOS Studio Sport dan niet 1 x per week een update geven van de bikkels die terwijl wij ons werk doen, hun pure topsport beleven op, in en onder veeleisend natuurgeweld…Volg Pieter:  http://tracking2016.vendeeglobe.org/gv5ip0/. Omdat de Volkskrant oog heeft en aandacht geeft, nogmaals het mooie interview met offshore- tycoon Pieter Heerema alleen op zee vanuit het diepst van z’n hart: http://www.volkskrant.nl/sport/-het-is-zo-wreed-bijna-niet-te-doen~a4443518/.

Van Kaap Hoorn terug naar Leeuwarden en de orde van de dag: wat vinden de politieke fracties van PvdA, CDA, D66, VVD, PAL Groen Links, Gemeentebelangen, FNP, CU, Verenigd Links en Lijst Tilma van de digitale aanbesteding die Leeuwarder schaapsherder Sam Westra & z’n kudde de das om doet? Schapen in de shredder of de menselijke maat? De komende dagen leest u hun reacties op niekdonker.nl.