Fletcher-files (6): Fletcher hanteert Salami-tactiek; buurt biedt oplossing

Het Restaurant-Terrassen-Hotel-Plan van Fletcher dat met Salami-tactiek wordt bereikt. Bevoorrading, bereikbaarheid en veiligheid Raadhuisplein en Weerd worden beetje bij beetje opgeofferd aan het belang van Fletcher. Omgevingsbelang is in het geding. Buurt denkt mee en komt met oplossing. (Ill. Adema Architecten)

Zelfs na twee gesprekken blijft Fletcher ons wantrouwen voeden. Het hotelbedrijf hanteert salami-tactiek om stukje voor stukje haar gewenste doel te bereiken. Het staat echter haaks op gezonde herontwikkeling, dus presenteert de buurt woensdag a.s. een beter plan.   

De definitieve plannen van Fletcher voor zowel hoteluitbreiding van Stadhouderlijk Hof als het tweede restaurant aan het Leeuwarder Raadhuisplein zijn ingediend. Dat gebeurde op de ochtend van woensdag 15 november: een paar uur later zaten wij, omwonenden, aan tafel met Fletcher- CEO Hermans en CFO Van Heteren (samen meerderheidsaandeelhouder van de hotelgroep). Nee, de plannen waren nog in de maak, zeiden ze met droge ogen. In ‘t bijzijn van gemeente-ambtenaren werden we fijntjes voorgelogen. Afgelopen woensdag vernamen we in een gesprek bij de gemeente dat de plannen, zij het nog verre van volledig, al waren ingediend.

Terrassenplan belemmert veiligheid en doorgang

Ons wantrouwen jegens Fletcher is groot sinds we ervaren hoe de hotelgroep opereert. Fletcher wil met Pasen 2018 volop draaien en hanteert de salami-tactiek om het einddoel te bereiken. Ze dient nu vergunningen in voor de hoteluitbreiding en het restaurant op Raadhuisplein 23 en als ze die voor Pasen openen, kunnen de terrassen aangevraagd. Voor omwonenden en omgeving zitten de zorgen juist in het restaurant op nummer 23 en de drie terrassen zoals op de tekening van architect Adema geschetst. Deze Fletcher-invulling van het Raadhuisplein en toegang Weerd belemmert veiligheid en verkeersdoorstroming (hulpdiensten, bevoorrading winkels en horeca in omgeving, fietsers, voetgangers, schoolgaande kinderen Oldenije, Citytrain Leeuwarden), levert omgevingsoverlast en -schade op en ontneemt het monumentale beschermde plein met rijksmonumentale Wilhelminaboom z’n toegankelijke en openbare functie zoals de Vrijmarkt met Koningsdag.

Nu-Niet betekent Straks-Wel

In de ingediende plannen staat een restaurant op Raadhuisplein 23 zonder terras. Waarom? Ook in het tweede gesprek met Fletcher afgelopen vrijdag zegt Fletcher: “Gelooft u ons, dat terras hebben we geschrapt, het komt er nu niet.” En dat is juist het probleem: wij geloven Fletcher niet. We merkten nuchter op dat we niet op de kleuterschool zitten, maar nee, “Echt waar, gelooft u me, Nu-Niet!” Wordt Nu-Niet dan Nooit-Meer of betekent het heel gewoontjes Nu-Niet-maar-Straks-Wel?

Fletcher blijft ons wantrouwen voeden. Hun Drie-Terrassen-Plan is met groot enthousiasme door architect Sylvester Adema op 8 oktober getoond. “Die terrassen worden eerst een jaartje gedoogd en daarna gelegaliseerd, zo gaat dat.” Inmiddels is dat gewijzigd in salami-tactiek. Je vraagt eerst de vergunning aan voor restaurant zonder een terras, want wat je niet aanvraagt, levert ook geen afwijzing op. Als het restaurant net voor Pasen 2018 is geopend, vraag je de terrassen aan en is het gewenste plaatje van de tekening compleet, Culturele Hoofdstad kan beginnen. Niet voor niets is offerte aangevraagd voor het maken van drie terrassen, zo hebben wij al vernomen. Voor ons voelt de salami-tactiek als een tweetrapsraket die straks in ons gezicht en dat van onze omgeving explodeert. Leve Culturele Hoofdstad.

De Nu-Niet-Straks-Wel-Strategie van Fletcher geldt zowel het veelbesproken terrassenplan, als de voorgenomen bouw van een meerlaags appartementencomplex aan de Sint Anthonystraat. Nu-Niet-Strategie= beleid= missie. Welke missie heeft het clubje van Hermans? Lees mee in de Fletcher Green Key- missie op de bedrijfswebsite. Ik citeer: (…) van de omgeving een gezonder en beter woon en werkklimaat te maken. (…) Bij iedere bedrijfsbeslissing wordt een afweging gemaakt tussen verschillende belangen die gelden voor alle betrokken partijen.”  Soepel geschreven en gesproken, maar concreet vormgeven aan inhoud naar die omgeving? Nul, Zero, Nada, Niets, Nu-Niet en Nooit-Niet.

Blij met herontwikkeling, erken elkaars belang

Nee, wij zijn zeker niet van de tegenpartij. Wij willen alleen de herontwikkeling van het plein juist beter, gezonder en met minder overlast en schade voor ons en onze omgeving. En we willen dat in de afwegingen om restaurant en hoteluitbreiding te vergunnen, een goede, integrale en transparante afweging wordt gemaakt voor en met alle betrokken partijen. Daar houden we van en om onze intentie te benadrukken hebben we afgelopen woensdag ons alternatieve plan aan de gemeente gepresenteerd, die het op haar beurt weer met Fletcher deelt. Inmiddels weten we dat Fletcher het plan heeft ontvangen en na bestudering met een reactie komt.

Die interne stappen zijn gezet en daarom presenteren we woensdag a.s. ons plan: een Fletcher-hotel-met-restaurant-en-terras-idee dat beter, veiliger en gezonder is voor de woon-werk en leefomgeving die afhankelijk is van het Raadhuisplein en vrije toegang tot de Weerd.

Kom naar de presentatie a.s. woensdag 29 november 2017, Oranje Bierhuis (Auckemastraatje 2), inloop v.a. 17.00; aanvang presentatie 17.15 uur. Wel aanmelden graag: raadhuispleinbelangen@gmail.com

Uitnodigingen, persberichten…, ze zijn (bijna) onderweg!

@FletcherHotels; @niek_lwrd; @RaadLeeuwarden; @Gemeente_Lwd; @LC_politiek058; @OmroepLEONieuws

#Nu-Niet; #leeuwarden

 

 

 

 

 

#Stem2211: Initiatief, ambitie en verbinding

De nieuwe Beweegbare Prins Hendrikbrug is een impuls voor de zuidelijke binnenstad en betekent de herstel van de vaarverbinding van west- en oostkant van Leeuwarden (voorontwerp Zwarts Jansma). In samenwerking van burgerinitiatief met politiek komt Leeuwarden verder!

Woensdag 22-11-17: verkiezingsdag @Gemeente_Lwd. Focus op ambitie, sociaal domein, water, ambacht in de stad en verbinden. 

Leeuwarden is komend jaar Culturele Hoofdstad 2108 en staat in regionale, nationale en internationale belangstelling. We hebben die keuze mede zelf gemaakt of we hebben met onze stemmen of juist door thuis te blijven mandaat verstrekt aan onze bestuurders. De ontwikkeling van het WTC- gebied, de verhuizing van Cambuur, de bezuinigende centralisatie van de bibliotheken, het Europaplein, zijn hot issues waar bestuurders hun sporen in onze omgeving mee hebben nagelaten.

De opkomst bij de vorige verkiezingen was met 39,51 (!) procent dramatisch. Wat de uitslag vandaag wordt, het is vanuit democratisch oogpunt te hopen dat veel meer mensen gaan stemmen. De Raad en het College die aan de hand van de uitslag worden gevormd, hebben namelijk een zo breed mogelijk maatschappelijk draagvlak nodig voor een uitdagende taak: grip krijgen op de ontwikkelingen, processen en uitgaven binnen het sociale domein met als hoofdzakelijk doel om inhoudelijke verbeteringen door te voeren.

Grip op verbetering sociaal domein

Er zijn veel redenen om verbeteringen in het sociale domein te wensen. Om minder mensen afhankelijk te laten zijn, om meer mensen in onze gemeente perspectief te bieden, zelfstandiger te laten worden, goed te leren lezen & schrijven, digitaal vaardig te maken, zelf regie op ontwikkeling en middelen te hebben, eerder of beter keuzes te kunnen maken en meer plezier en geluk te ontdekken in je leven. Volwaardig en zo u wilt zelfredzaam mee kunnen doen in onze maatschappij. Verbeteringen in het sociale domein hebben in hoge mate effect op mentale en fysieke gezondheid en het welzijn van heel veel mensen en daarmee op verlaging van de kosten van de gezondheidszorg. Verbeteringen hebben ook betekenis voor de mensen die in het sociaal domein werken en er van eten. Verbetering betekent ook minder bureaucratie, meer aandacht voor inhoud en meer resultaat gericht handelen.

Werk socialiseert

Stoppen met het verspillen van maatschappelijk geld door prikkels van verantwoording en resultaat in te voeren en processen te stroomlijnen. Besteedt meer geld aan de mens, minder aan het proces en de administratie. Jazeker, verbeteringen in het sociale domein moeten zonder twijfel ook zoveel mogelijk gepaard gaan met aanbod van werk, want werk socialiseert. En ja, het gaat samen met de vraag hoe we willen omgaan met de technologisering van arbeid en de vraag hoe je wilt en kunt experimenteren met hedendaagse vormen van herverdeling van middelen om weer mensen aan de slag te helpen en te houden.

Grip op het sociale domein is hard nodig vanuit maatschappelijk, menselijk oogpunt. Dat het ook geld bespaart is voor mij evident, maar besparing of bezuiniging mag niet het simpele uitgangspunt zijn. De complexiteit van het sociaal domein vraagt om een integrale aanpak van beleid met een hedendaagse positieve mindset, van betrokken mensen met een goed hart en een heldere kop met kennis van zaken.

DNA Water 

Naast de uitdaging om grip te krijgen op het sociale domein moeten we blijven investeren, in elkaar, in aanbod van werk en in de stad om mee te gaan in ontwikkelingen van deze tijd. Ik ijver al drie jaar met het burgerinitiatief Prins Hendrikbrug Beweegbaar voor onder meer voor kwaliteit en investering in onze binnenstad die sterk aan verandering onderhevig is. Ik geloof dat de Prins Hendrikbrug in die binnenstedelijke verandering mede kan bijdragen aan verbetering van de ruimtelijke omgeving en zorgt voor mogelijkheden op en aan het water en voor beleving. De beweegbare PH- brug verbindt Leeuwarden voor de (water)toerist beter en veiliger met haar omgeving en de rest van Friesland en ze past in het Leeuwarder DNA van stad die ontwikkeld is aan, bij en dankzij het water.

De veranderende binnenstad: vakmanschap, ambacht, cultuur & technologie

Ik geloof dat in de binnenstad naast detailhandel, horeca en evenementen ook ruimte kan en moet zijn voor meer kleinschalige (meng)vormen van leven, wonen en werken. Meer duurzame kwaliteit zoals bijvoorbeeld met een ‘belevingsindustrie’ die kan ontstaan in een moderne, duurzame mix van vakmanschap, ambacht, kunst, cultuur, hergebruik van goederen en hedendaagse technologie. Ooit dwongen we met wetten en regels alle vakmensen en productie de binnenstad uit; nu is het een goed moment te kijken welk ambacht, welke kleine werkplaatsen en welke productie wel weer zou passen in het centrum. Niet alleen de politiek of het bestuur dragen bij aan ideevorming: creatieve ideeën moeten juist van ons komen als we tenminste invloed willen uitoefenen op onze leefomgeving.

Initiatief of klagend op de bank

Zo’n (burger)initiatief is een lange weg. Het is soms ook moeizaam, omdat ik & mijn genen van nature niet thuis zijn in alle politieke en bestuurlijke ietwat stroperige processen van mijn overheid, die zelf nog lang niet altijd is ingericht op initiatiefnemende en over hun-omgeving-mee-willen-denkende-burgers, zo merk ik bijvoorbeeld dankzij de Fletcher-files, waar de hamvraag telt waarom en hoe onze omgeving wordt ingericht en verandering in de leefomgeving tot stand komt. Willen we in de veranderende kleinschalige binnenstad oog hebben voor en recht blijven doen aan elkaars belangen, dan zullen we met een andere en beter afwegende mindset moeten leren kijken.

Niet alleen de overheid moet leren schakelen in denken en handelen: we zullen het zelf ook moeten doen. Als wij als een stel klagende lamzakken thuis op de loungebank blijven hangen in social-media-commentaren, doen we onszelf en onze omgeving schromelijk te kort. Met niets doen, bieden we uw en mijn overheid het antwoord om te blijven doen wat zij altijd al deed.

Wij maken onze stad: leiderschap gevraagd

Wie verandering wil en zich niet wil neerleggen bij goed begrepen eigenbelang, zal vanuit positief denken het gesprek met anderen aan moeten gaan om denkbeelden, initiatieven en ambities te delen en samen te bouwen aan een sterker, duurzamer, socialer en economisch sterker fundament. Leeuwarder heeft nieuw lef en leiderschap nodig: van bestuurders en van ons, kiezers die als ze gekozen hebben ook de keuze willen maken om de verbinding te zoeken. Wij immers maken onze stad en vormen onze gemeente.

Leiderschap hebben we hard nodig om noodzakelijke stappen te zetten naar een fossielvrije, duurzame en circulaire toekomst. De kern van het fossielvrije Friese denken uit zich in een steeds groter wordende club van Freonen en hun eerste missie van de Elfwegentocht tijdens LF2018, juli volgend jaar. Ik vind dat een mooi voorbeeld van inzet, passie, ambitie en leiderschap, omdat een club mensen gelooft in die fossielvrije toekomst, dat deelt met elkaar en trots aan de wereld wil laten zien. We kunnen er in brede zin veel van leren.

Ik hoop dat Leeuwarden na vandaag een ambitieuze en sterk op de inhoud gerichte gemeenteraad en een dito College krijgt, die met ons wil samenwerken en denken. Wij zijn allemaal aan zet om constructief, positief, ambitieus, duurzaam denkend en inhoudelijk de komende jaren in te gaan.

Ik ga stemmen en ik hoop dat iedereen die stemgerechtigd is, dat ook gaat doen.

#leeuwarden #Stem2211 @Gem_Lwd

Stem voor ons initiatief van de Beweegbare Prins Hendrikbrug

@niek_lwrd

 

 

 

Fletcher-files (5): sloop-verantwoording, traagheid en radiostilte. Wanneer begint het omgevingsoverleg?

Fletcher-files (5). Vertrouw op ons, lijkt de teneur van de slagers die hun eigen vlees keuren. Is daar reden toe? Het Fletcher- dossier in Leeuwarden: radiostilte en traagheid werken wantrouwen in de hand. Wanneer komt er een omgevingsoverleg?

Na het inspreken in de raadsvergadering vorige week, de nodige media- aandacht van Friesch  Dagblad, Leeuwarder Courant en Omroep LEO, veel bijval op straat en ons formele verzoek aan de gemeente om Fletcher te verzoeken te stoppen met sloopwerkzaamheden in de (rijks)monumenten Raadhuisplein 25 en 23, is het schriftelijke antwoord van de gemeente geland. Onze twijfels blijven, de containers rollen af en aan, het gesloopte materiaal komt met kuubs tegelijk uit de panden. Kan dit echt en wie is hier aan zet: de gemeente of de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed?

Het woord is aan de juristen

In de LC van afgelopen vrijdag stond een kort gesprekje met Leeuwarder ambtelijk monumentenzorger Leo van der Laan over de vraag of het slopen door Fletcher in rijksmonument Raadhuisplein 25 en beschermd stadsgezicht Raadhuisplein 23 wel rechtmatig was. Aanleiding van het bericht waren onze bewoners- en eigenarenacties met alle media- aandacht van de dagen er voor en ons formele verzoek aan de gemeente. Leo van der Laan gaat met zijn woorden niet in op die rechtmatigheid, hij legt uit wat er gebeurt.

Op ons formele verzoek tot stillegging van de sloopactiviteiten, worden we vorige week woensdag al gebeld door een ambtenaar die vertelt dat er niets aan de hand is en alles overlegd is met Fletcher, aannemer en architect. Op ons antwoord dat een vergunning noodzakelijk lijkt, speelt hij de vermoorde onschuld door te zeggen dat dat hem niet bekend is, maar het met een jurist zal overleggen.

Radiostilte als slechtst denkbare strategie

Dit weekend arriveert het schriftelijke antwoord van de gemeente dat de basis vormt van wat Leo van der Laan in de LC liet optekenen: het ‘sloop’ werk mag gewoon doorgaan, want het is geen slopen, het is verwijderen. “Wat de gemeente betreft mag het werk gewoon doorgaan (…)” zo lezen we. “Er heeft voorafgaand overleg en afstemming plaatsgevonden tussen betrokken partijen om de historische bouwmassa in kaart te brengen, het voorlopige bouwplan tegen het licht te houden, het plan te vervolmaken en waar nodig aan te passen en tot slot een complete omgevingsvergunning wordt ingediend, waarin voor de nieuwe functie op een goede wijze rekening wordt gehouden met de monumentale waarden.”

Klinkt mooi, maar wij hebben en houden zorgen, want inmiddels worden zelfs vloeren en wanden gesloopt en dus is er aanleiding te kijken of er hiermee al dan niet aan de historische bouwvolumes en bouwoppervlakten getornd wordt, en, wie zeggenschap heeft over de toetsing daarvan. Is dat de gemeente of de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, de bewaker van monumentaal gedachtegoed en de Erfgoedwet?

Slagers keuren eigen vlees

Na telefonisch onderhoud met de Rijksdienst in Amersfoort, contact tussen diezelfde Rijksdienst en gemeente en daarna weer met ons, begint het ons duidelijk te worden: ja, het ‘slopen’ mag en ja, we (de Rijksdienst) waren en zijn op de hoogte, maar blijven graag de vinger aan de pols houden. Bij ons rest de gedachte dat de slagers van de overheid hun eigen vlees keuren, maar ja, wettelijk is het geregeld zoals het geregeld is. Het kost veel tijd, moeite en dito energie om inzage en inzicht te krijgen, het is duwen en trekken. Gemakshalve lijkt vergeten te worden dat wij geen leger specialisten hebben die het allemaal weten en aangezien ons vertrouwen al flinterdun is, geloven we niemand zomaar op z’n overheidswoord.

Wat ik me afvraag of de communicatie anders had gekund. Mijn antwoord is volmondig ja! Vrijwillig, sneller en vollediger informeren had ophef, tijd en irritatie gescheeld en mijn vertrouwen een positieve impuls gegeven. Bestuurders in kwestie mogen denken dat ze verstandig hebben gehandeld door de dingen te doen zoals ze altijd al hebben gedaan, de door hun verkozen radiostilte en ingewikkeld formele weg ondermijnt ons uiterst magere vertrouwen. Het draagt bij aan de al benoemde twijfel over de spagaat tussen de naar Fletcher meewerkende en voor ons oplettende overheid. Niet het ogenschijnlijke gelijk dient leidend te zijn, maar de manier waarop je met elkaar om wilt gaan. Radiostilte blijkt ook nu de slechtst denkbare communicatiestrategie.

Ik neem je mee, omdat ik het wil

Kan het anders dan? Jazeker. Zaterdag was het Leeuwarder Monumentendag met het hoogst actuele thema Nieuw Gebruik- Oud Gebouw. De dag bracht veel belangstellenden in de stad op de been en in de Beurs, de voormalige bieb, konden bezoekers ook nog eens kennis nemen van de plannen van de nieuwe eigenaar Rijksuniversiteit Groningen / Campus Fryslân. Architect Kees de Haan van J.O.N.G. uit Lemmer, nam de gelegenheid z’n bezoekers in verschillende sessies te informeren. In een kwartier verhaalde hij van geschiedenis en functie naar (on)zichtbaarheid en schoonheid van een prachtig monument, toonde hij foto’s uit het verleden en voorlopige artist impressions van waar het in grote lijnen naar toe zal gaan en gaf de belangstellende zaal de gelegenheid met informatie en vragen te komen. Waardering en enthousiasme vielen hem ten deel. Motto: neem mensen mee in verandering. Begrip en waardering begint bij anderen meenemen in jouw overweging. Of je het met elkaar eens bent, is vers twee.

Komt er nu een omgevingsoverleg of niet?

Is het nu klaar met de Fletcher-files? Nee, het is net begonnen. Er is groot gebrek aan informatie &  inzicht en er zijn veel twijfels in het Fletcher-dossier: past wat nu plaatsvindt en aanvullend is bedacht binnen het huidige bestemmingsplan en dit horeca- consolidatiegebied? En: het omgevingsoverleg is nog niet geboren -laat staan geformaliseerd- ook al staat er voor morgen een gesprek met ‘Fletcher’ in onze agenda. Het is een noodzakelijk begin en we zijn benieuwd wie we daar aantreffen, wat we te horen krijgen en in welke mate we worden meegenomen door hoofdrolspelers Fletcher en gemeente Leeuwarden. Wordt Vervolgd!

 Muziek bij dit blog: Gers Pardoel: Ik neem je mee

Eerder in deze serie: Fletcher-files 1Fletcher-files 2Fletcher-files 3Fletcher-files 4

#Leeuwarden; #Raadhuisplein; #monument; @RaadLeeuwarden

Fletcher-files (4) Gemeenteraad, trap op de rem. Red het Raadhuisplein!

Het beoogde Fletcher- restaurant op Raadhuisplein 23 met links het fraaie Quartier d’Hiver.

Natuurlijk moet de binnenstad niet op slot! Rumoer op het Raadhuisplein gaat over ongebreidelde overkill aan horeca en eenzijdige invulling van de binnenstad. Genoeg is genoeg, de gemeenteraad kan nu nog op de rem trappen: de vergunningen aan Fletcher zijn nog in voorbereiding. Red het Raadhuisplein! 

De stad van vroeger was een stad waar gewoond, gewerkt en geleefd werd. De stad groeide na WO- II en we gingen grootschalig wonen in nieuwe, moderne wijken en het werken verhuisde omdat de  vervuilende productie en mechanisatie niet meer kon en mocht in binnensteden. Dat gaf een sterk toenemende aandacht binnen de stadsgracht voor en met detailhandel: binnensteden werden in hoofdzaak winkelgebied. In deze volgende tijd van technologisering, neemt de overmatige groei van het aantal winkels in de binnensteden weer af en verhuizen grote merken naar de randen zoals de Centrale. Wonen in de binnenstad wordt bevorderd en het aantal horecazaken en terrassen groeit sterk, met daarbij horende massieve verkeersstromen. De balans raakt verstoord en ook Leeuwarden blijkt geen visie te hebben op stadsontwikkeling. Een ontwikkeling die veel sterker gericht zou moeten zijn op versterking van het sociaal- economisch fundament en duurzame leefbaarheid. Geef ruimte aan de binnenstad die zoveel ruimte en kansen kan bieden aan andere, nieuwe, kleinschalige werk- en mengfuncties met ambacht, vakwerk, kunst, cultuur en praktisch onderwijs. Herstel de balans van de binnenstad, koester de Leeuwarder vorm en schaal.

Toegevoegde waarde voor allen of gewin van de enkeling

Horeca is niet het zaligmakende allesomvattende antwoord voor een leefbare, levendige en duurzame binnenstad. Ik heb er op niets tegen, maar iedere eenzijdige invulling leidt op termijn tot armoede. Een blik op de functies van de stad van weleer en de tijd die we ooit namen om tot goede en mooie gebouwen te komen in combinatie met het huidige inzicht in gebruik en hergebruik van materialen en aandacht voor lokale kansen, levert interessante opties. Het is tijd geworden na te denken over de toegevoegde waarde van een anders, meer duurzamer ingerichte omgeving in plaats ongebreidelde ruimte aan financieel gewin voor krachtige enkelingen.

De plannen van Fletcher, mede mogelijk gemaakt door onze gemeente als we de akte van levering lezen, voorzien niet alléén in uitbreiding van het hotel van 28 naar 70 kamers. Behalve de haast die Fletcher heeft om op het laatste moment voor LF2018 nog alles vergunningstechnisch te regelen, omvat het wensenlijstje een megaterras op het Raadhuisplein plus een nieuw restaurant, terwijl het bestaande Us Heit overeind blijft. In de verkoop van de oude Parnaspanden is door Fletcher bovendien een eerste recht van koop bedongen voor zowel de huidige hotelpanden Raadhuisplein 27 en Hofplein 29 als voor de daarachter liggende voormalige Gemeenteschool voor jongens aan de Sint Anthonystraat.

Koester kleinschaligheid, kies voor kwaliteit

Wat een aantal omwonenden verontrust, is de gedachte aan het honderd meter lange megaterras voor alle Fletcherpanden langs en het nieuwe Fletcher- restaurant op Raadhuisplein 23, pal naast het zo zorgvuldig gerestaureerde Quartier d’Hiver uit 1722. De overvloed van horeca, de toename van meer bezorgend vrachtverkeer en nog meer afvalcontainers en vuilniswagens op het plein, staan haaks op particuliere belangen en van bewoners in deze monumentale omgeving. Waar is de aandacht van de gemeente en de reflectie op de schoonheid, kwetsbaarheid en waarde van de eigen omgeving? Wat voegen een nieuw restaurant en honderd meter terras op deze locatie toe, behalve dan financieel voor een paar mannen in Nieuwegein?

Beste gemeenteraad, nu u nog zit waar u zit, kunt u het College vertellen dat u deze Fletcheriaanse plannen te veel van het goede vindt. De vergunningen zwerven nog in voorbereiding op een paar ambtelijke bureau’s en zijn nog niet vergeven. Het is aan u, trek aan de bel! Koester de kleinschaligheid van uw binnenstad en kies voor kwaliteit.

Lees ook: Fletcher-files 1, Fletcher-files 2 en Fletcher- files 3.

Fletcher-files: verkeersinfarct en rotzooi op ‘t Raadhuisplein (3)

Fletcher-files (3): Het monumentale Raadhuisplein dreigt te bezwijken onder een verkeersinfarct. Met de uitbreiding van Fletcher-hotel met extra kamers en bistro/restaurant op het plein, barst het plein uit z’n voegen door bezorgend verkeer en afvalcontainers. Wat wil de gemeente?

Onder de alerte ogen van burgemeester en wethouders kwijnt de vertrouwde monumentale Wilhelminaboom langzaam weg door overmatige uitstoot van uitlaatgassen. Naast steeds meer stoere jochies en dito ‘nette’ mannetjes in te hard rond-de-boom-scheurende autootjes en patserbakjes, stijgt het aantal stoned, dronken en/of opgefokt rondrijdende en zich naar coffeeshops haastende mensen.

Voor het geval u zich hierheen herken,t of het nog wel grappig vindt: dat geldt zeker niet voor de steeds massiever wordende toestroom van bestelwagens en zware vrachtwagens die via Eewal naar Hofplein en Raadhuisplein gaat om er te parkeren en onder genot van luidruchtig loeiende airco ‘s de laadklep laat zakken om hun waren naar de wachtenden te brengen of het afval te komen halen. Steeds meer vrachtwagens voor meer winkels en horecazaken in een steeds grotere wordende straal tussen ons plein, Weerd, Bagijnestraat en Nieuwestad. Het Raadhuisplein verzakt, de Wilhelminaboom en de lucht er boven worden net als de omwonenden verziekt door uitlaatgassen en giftige uitstoot. Burgemeester en wethouders kijken toe.

Vijf jaar de tijd om na te denken

De exponentiële groei van de zich ontwikkelende stad die mede leidt tot de Raadhuisplein- verkeersinfarct is niet van gisteren. Over oplossingen nadenken vergt tijd en daarom is het fijn dat de toenmalig eigenaar van Fletcher Hotels, Chris Luken, al in 2012 (!) z’n interesse toonde in de oude Parnaspanden met de uitspraak dat ‘Culturele Hoofdstad vergelijkbaar is met de Olympische Spelen’, zo lees ik in de LC. Los van het feit dat Fletcher erg traag is geweest met de aanschaf en de huidige haast om te verbouwen dus komisch aan doet, heeft ook de gemeente ruimschoots tijd gehad om na te denken.

Meer horeca betekent meer verkeer, van gasten en van bezorgende dienstverleners. Met de uitbreiding van Stadhouderlijk Hof naar Raadhuisplein 25 en de gewenste bistro of ander restaurant in nummer 23, zal de verkeersdrukte via de Eewal op ons plein zienderogen toenemen. Net als de hoeveelheid afval, dat zich vanuit steeds meer zaken en studentenpanden in uitpuilende containers concentreert op het Raadhuisplein. Rotzooi onder de ramen.

Visie gevraagd

Visie op de binnenstad is het antwoord. Hoe bijvoorbeeld, willen we omgaan met voetgangers en met autoverkeer, met parkeren, laden, lossen en bezorgen? En hoe vergaat Citytrain Leeuwarden die we zo graag voorbij zien komen vanuit de Weerd naar ‘t Raadhuisplein en die straks op een muur van vrachtwagens stuit? Vragen uit de omgeving die mede ontstaan door sloop- en bouwplannen in de monumentale binnenstad; Fletcher is niet de enige die moet leren communiceren met omwonenden.

Lees ook: Fletcher- files (1) en Fletcher-files (2) 

#leeuwarden #fletcherfiles @RaadLeeuwarden

 

Fletcher-files: rumoer rond ‘t Raadhuisplein (2)

Fletcher-files deel 2. Fletcher verrast na een valse informatiestart haar buren met een bouwkundige opname van de panden. Haast schijnt geboden. Kennismaken met de door Fletcher ingehuurde dwingelandjes van Hanselman Groep. C’est le ton qui fait la musique: hoe het begon en de korte lijntjes met de overkant.

Op 12 september besluit ik als buurman eens te informeren bij ‘t hoofdkantoor van Fletcher, omdat ook ik heb vernomen dat zij op 1 oktober eigenaar worden van de panden van het voormalige Parnas. Omdat ik niets hoor stuur ik op 26 september een herinnering en een week later wordt ik gebeld. Dat moment schikt niet en uiteindelijk bel ik op 5 oktober met het hotelmanagement van Stadhouderlijk Hof. Vanwege vakantie zijn we niet bij de informatiebijeenkomst op 8 oktober en maak ik een afspraak voor 21 oktober om ons samen te laten informeren. Onze buren hebben ons al geïnformeerd en staan op achterste benen na het horen van de “plannen”, dus wij horen die dag weinig nieuws. Behalve de voor mij verrassende mededeling dat -desgevraagd- het vergunningentraject natuurlijk al in gang is gezet, dat “Nieuwegein” dat regelt en “de lijntjes met de overkant natuurlijk kort zijn.” Voor uw duidelijkheid: ‘t Fletcher hotel ligt tegenover het stadhuis.

Bij de valse informatiestart, hoort ook dat het management verzuimt alvast te melden dat er bouwkundige opnamen van de omliggende panden plaatsvinden. Was wel handig geweest, want nu worden we afgelopen vrijdagmiddag per post door de Hanselman Groep verrast. Deze ambitieuze en klantgerichte dienstverlener in risicomanagement, waardebepalingen, schade- expertise en bouwkundige opnames meldt dat ze komende dagen bouwkundige opnamen komt doen. want,  “(…)binnenkort wordt er gestart met Stadhouderlijk hof- uitbreiding hotel te Leeuwarden voor aanvang van bovengenoemd project.” Joh, hebben ze daar dan al een vergunning voor?

Klantgericht: Slechts twee uur per dag telefonisch bereikbaar

Hanselman meldt a.s. dinsdag 31 oktober langs te komen voor een buiten en binnenopname. “Wij vragen u tijdens de bouwkundige opname aanwezig te zijn en ons toegang te verlenen tot uw terrein en pand.” Op de website kunnen we inloggen en aangeven welk dagdeel we wensen.  Maar: “Het is niet mogelijk om een specifieke tijd af te spreken.” Dat is kort door de bocht als je bedenkt dat Fletcher graag iets wil van ons, de buren. Had je dat alvast gemeld, hadden we wellicht daar rekening mee kunnen en willen houden.

Een van ons beiden is op een specifiek moment thuis de 31-ste,  dus bel ik voor overleg, de kortste klap. De automatische telefoonbeantwoorder van Hanselman vertelt dat “wij telefonisch bereikbaar zijn tussen 10 en 12 uur.” Zo, dat is nog eens dienstverlening! Op 26 oktober een brief versturen, die op vrijdag 27 oktober arriveert met belangrijke informatie over een essentieel bouwkundige opname,  slechts twee uur per dag telefonisch bereikbaar zijn….Ik stuur halverwege de middag een mail, die uiteraard voor het weekend niet meer beantwoord wordt. Op de website moet ik inderdaad een dagdeel reserveren, anders lukt het niet. Jammer, dan maar een andere dag.

Kwaliteit waarborgen? Alleen als u thuis bent!

Wat ik ook lees is dat “het mogelijk is dat u na de bouwkundige opname een bezoek krijgt van een van onze medewerkers of een medewerker van certificeringsinstelling SKG-IKOB. Deze medewerker zal achteraf een controle op de bouwkundige opname van de expert uitvoeren om onze kwaliteit te waarborgen. Het eventuele bezoek van deze medewerker wordt niet van te voren aangekondigd.” Ergo, als je overdag veelvuldig weg bent, is de kans heel erg groot dat de deur dus niet open gaat voor die kwaliteitscontrole, maar ja, dat ligt zeker vooral aan jou. Ik proef bij Hanselman vooral arrogante drammerigheid en dat is knap, want ik ken mijnheer Hanselman niet eens. C’est le ton qui fait le musique: Fletcher is verkeerd begonnen en haar partners maken het zeker niet beter.

De hotelmiljonairs van Fletcher hebben met Culturele Hoofdstad in het voorhoofd kennelijke haast om te slopen en bouwen in onze bijzondere monumentale omgeving. Heel begrijpelijk, maar het is nog handiger & verstandiger om het hoofdstuk omgevingscommunicatie na te lezen in het Handboek van deze Tijd of om een “omgevingsmanager”aan te stellen. Da’s heel erg van nu, niet voor niets zijn er zelfs heuse opleidingen voor. Of zou mijnheer Fletcher dat te duur en overbodig vinden? Morgen in deel 3 van de Fletcher-files: de verkeersinfarct op het Raadhuisplein.

Lees ook deel 1 van de Fletcher-files.

 

 

 

De Fletcher-files: rumoer rond ‘t Raadhuisplein (1)

Fletcher-files: Op het Raadhuisplein zijn zojuist de fietsenrekken voor de Parnas-panden opgeruimd. Het plein wordt schoongeveegd ten behoeve van wat komen gaat…(Foto: Niek Donker)

Een megalomaan megaterras voor grootgrondbezitter Fletcher, het schrikbeeld van fietsen bij de buren op de stoep, een dreigend verkeersinfarct op het plein van bezorgend verkeer. Mijn Overheid werkt mee aan financieel gewin voor vastgoedmiljonairs ten koste van mijn vertrouwen en zeker ten koste van onze bijzondere monumentale omgeving. Het Raadhuisplein is in rep en roer. Bedankt overbuurman! 

De vastgoedmannen van gemeente Leeuwarden hebben met de verkoop van de voormalige Parnas-panden aan het Raadhuisplein een goeie deal gesloten met de miljonairs van hotelimperium Fletcher. Eindelijk komt er een eind aan de verloedering van de prachtige panden aan het fraaiste plein van Leeuwarden en gloort er voor omgeving en omwonenden hoop op fatsoenlijke herontwikkeling. Niets mis met een mooi hotel in het hart van de trotse Culturele Hoofdstad 2018.

Megalomaan megaterras

Onlangs gaf ‘het hotel’ de omwonenden enige inzage in haar plannen. En dat leidde tot commotie, want de architect toont daar achteloos een megalomaan megaterras van honderd strekkende meter,  voor de deur van het Fletcher-domein. Daarmee gaan architect en opdrachtgever stampend met glimmende zevenmijlslaarzen vol financieel gewin vrolijk voorbij aan de impact voor omgeving en omwonenden. Communicatieblunder, bewuste strategie of volledig gebrek aan maatschappelijke verantwoording?

Werkt mijn overheid mee aan subsidies voor vastgoedmiljonairs?

De gemeente kan of mag het zeggen. In de akte van levering van 10 oktober 2017 staat dat onze gemeente (…) zich maximaal zal inspannen, met inachtneming van geldende wet- en regelgeving en algemene beginselen van behoorlijk bestuur, dat alle noodzakelijke procedures voor wijziging van bedoeld planologisch regime en het verkrijgen van voornoemde vergunningen en daarmee verband houdende subsidies met voortvarendheid worden gevoerd cq. behandeld, zodat maximaal wordt bevorderd dat het voorgenomen gebruik door koper kan plaatsvinden, waaronder in ieder geval wordt verstaan dat de voor het gebruik benodigde vergunningen worden afgegeven en onherroepelijk zullen zijn voor datum van levering.” Aansluitend staat nog dat bedoelde vergunningen thans nog niet zijn verleend, maar dat bedoelde inspanningsverplichting van verkoper onverminderd van kracht blijft.

Jawel, u leest het goed: de hotelvastgoed miljonairs uit Nieuwegein worden bijgestaan door onze lokale overheid om zo makkelijk en snel mogelijk niet alleen alle vergunningen, maar ook nog belastinggeld in subsidievorm binnen te hengelen teneinde het investeringsbedrag voor de vastgoed bv zo laag mogelijk te houden. Maar wie oh wie binnen die overheid, Mijn Overheid, ziet dan nog toe op transparantie? Dit levert als we pech hebben, een enorme bestuurlijke en ambtelijke spagaat op. De deal is gesloten, de tekst is ondertekend bij de notaris. Daar onderuit komen, levert een hele vette strop op voor een gemeente die het volgens haarzelf de komende jaren financieel toch al zo zwaar heeft dankzij alle bezuinigingen op het ‘sociaal domein’.

Wie ziet er nog toe op een onafhankelijke beoordeling van alle met naam en toenaam in deze akte van levering genoemde vergunningen? Welke overheid beschermt mij nog tegen deze grote commerciële partijen die slechts uit zijn op eigen financieel gewin en het met hun geld ook juridisch altijd van mij zullen winnen? Waar oh waar ontmoet ik als betrokken burger het moderne begrip ‘transparante overheid’? Hoe kan ik op deze manier vertrouwen hebben in Mijn Overheid?

Slopen voor de vergunning is gepubliceerd

Vandaag, vrijdag 27 oktober, zijn alle fietsenrekken voor de oude Parnas-panden door de gemeente verwijderd, op eentje na waar nog een verfrommelde fiets aan hangt. Hoe zo verwijderd, waarom? Waar heb ik als burger kunnen vernemen van de Fletcher- plannen, waar zijn de vergunningen die aangevraagd dienen te worden, zodat ik kan oordelen of eventueel zelfs bezwaar kan maken? Gaat Fletcher inderdaad zoals ik al te horen heb gekregen, na dit weekend slopen in de aangekochte monumenten nog voor de omgeving formeel kennis heeft kunnen nemen van wat er naast ze te gebeuren staat? En stel dat de monumentale muren van ons pand straks gaan scheuren, hoe kan ik dan bewijzen dat het gebeurde door Fletcher?

Rumoer op het Raadhuisplein. Want naast het megalomane megaterras en een zware inspanningsverplichting van mijn gemeente om mee te werken, rammelt er meer. Gaat het Raadhuisplein als mooie monumentale woon- en leefomgeving definitief ter ziele door de macht en werkwijze van vastgoedmiljonairs en het gebrek aan bestuurlijke visie & daadkracht? Tijd voor de Fletcher- files deel twee en meer. Tot zondag!