CDA tempert klimaatambitie

De D van CDA staat tot de verkiezingen van 20 maart voor draagvlak, begrijp ik vanochtend uit @lc_nl. Sander de Rouwe cs hebben het woord afgestoft, want er blijken de laatste tijd meer en meer mensen te zijn die ons klimaat, onze aarde en eigen verantwoordelijk heel serieus nemen. De partij van @Sanderderouwe heeft daarom draagvlak nodig voor de stelling dat ‘we’ niet te ambitieus moeten zijn als het gaat om ons klimaat.

Vier jaar lang porde Sander de Rouwe de Friese ondernemers. Het moest beter, duurzamer, innovatiever en toekomst gerichter.

Vier jaar lang nam hij het voortouw om megawindmolens door de Friese strot te douwen, inclusief geheimhoudingsverklaringen. Transparantie naar de Friese burger over geïnvesteerd Fries belastinggeld hoort voor Sander niet bij draagvlak.

Vier jaar lang is het zijn partij die ieder Fries initiatief voor kleinere windmolens blokkeert: het Fryslân van Sander gaat voor groot en voor het wegsluizen van het merendeel van de grove winst uit wind. Fryslân draagt de last, maar krijgt niet de lust. Vier jaar lang is duurzaam draagvlak in dorp of wijk niet aan het CDA besteed.

Subsidieslurpers kosten draagvlak

In Den Haag zit een kabinet met het #CDA van Sybrand te broeden op klimaat. Het maakte niet de keuze voor twee volstrekt logische en voor het klimaat effectieve maatregelen, rekeningrijden en CO2- belasting. Nee, het CDA stimuleert liever driemaal modaal zodat met zeventig procent belastinggeld een subsidieslurpende en niet-duurzame Tesla aangeschaft kan worden. Sander de Rouwe komt vanochtend in @lc_nl tot het briljante ‘inzicht’ dat dit niet zo handig is. Het kost draagvlak in verkiezingstijd.

In navolging van België gaan in Nederland scholieren de straat op voor het klimaat, omdat ze vinden dat het sneller moet met het nemen van maatregelen voor het klimaat.

Sander en collega’s schrijven een open brief in een paar miljoen kranten, zonder te zeggen waar ze voor zijn, zonder te vertellen wat ze wel willen. Ik lees algemeenheden en aannames, het is gebrek aan inhoud en ambitie. Sander denkt dat dat draagvlak oplevert.

Centralisme versus Fries fundament

Ik lees hoe het CDA de regio, de dorpen, de wijken en de buurtschappen negeert. Hoezo mienskip, hoezo duurzaam initiatief van burgers en buitenlui, hoezo bouwen aan een krachtig duurzaam fundament in, voor en met Fryslân. Sander kiest voor niet voor Fryslân en niet voor de kansen die energietransitie biedt, hij kiest niet voor de ambities van het noorden in de circulaire economie. Sander kiest voor het behoud van wat hij heeft, voor CDA- centralisme in plaats van Fryske eigenheid. Keuzes maken voor een duurzame toekomst kost Sander stemmen. Het klimaatdenken loopt hem als industrieel gewonnen IJsselmeerzand door de vingers.

Sander de Rouwe en zijn collega-lijsttrekkers van het CDA lopen achteruit, tegen het klimaatdenken in. Het is niet erg, zegt zijn #CDA, als we de doelstellingen van Parijs niet halen. Liever draagvlak dan gezond klimaat. Sander gokt in het casino van de macht, maar gokt met onze aarde en onze toekomst. Het rentmeesterschap van het CDA is in zijn open brief afgeschaft en begraven.

Godzijdank zijn er op 20 maart verkiezingen.

Spagaat aan de Friese kust

De minister is al afgehaakt, de aanvrager kan juridisch niet dwarsliggen, de Milieu Effect Rapportage MER rammelt, het zand is niet nodig. Toch vernachelen we straks het IJsselmeer, tasten we op grove wijze de historische en ecologische waarde van de unieke Friese IJsselmeerkust aan. Waarom wil het bestuur van gemeente De Fryske Marren 30 jaar lang en 24/7 industrieel zand laten winnen in ons IJsselmeer?

Zandwinning in het IJsselmeer bestaat al lang, alleen niet op de grote industriële schaal zoals Koninklijke Smals die wil voor de kust van Gaasterland, in een deel van een Natura 2000- gebied. Grote schaal betekent, industrieel, 24 uur per dag, 30 jaar lang vanuit een 22 meter hoog bouwcomplex op een vaste plek, tot 60 meter diep zand zuigen in een gebied van 2,5 vierkante kilometer. Met permanente (licht)vervuiling aan de horizon, met continue geluidsoverlast, met volstrekt ongewisse gevolgen voor de natuur en voor de leefomgeving. Je vraagt je af wat er Koninklijk is aan de bijna dwangmatige wil om dit idee door te drijven.

De Friese zuidwest kust van het Gaasterland is een bijzonder gebied. Het is historisch en ecologisch van grote waarde. Het is de enige plek waar de aloude Zuiderzeekust het oude Friese land streelt, teistert en omarmt en waar water en land een wonderschone synergie vormen. Bijzondere natuur, geliefd bij velen en van grote waarde voor de directe omgeving.

Waar staat de overheid?

Het IJsselmeer is daarnaast een populair recreatie en watersportgebied. Met de plannen van Smals zet de gemeente De Fryske Marren het mes in nu nog 250 hectare openbaar water, zo geeft de zandwinner zelf toe. Want behalve zeven hectare industriegebied die worden opgeofferd aan bebouwing voor Smals, is een gebied van 250 ha straks niet meer vrij te bevaren of te bevissen.

De ene overheid (het Rijk) bepaalt de grote lijnen van wat mag en niet mag in onder andere het IJsselmeergebied met de Natura 2000- richtlijn. In het gebied dat Smals wil vernachelen, staat die richtlijn geen zandwinning toe. Andere overheden (gemeente De Fryske Marren en provincie Fryslân) omzeilen dat vrolijk door in te breken op die afspraak binnen Natura 2000. De gemeente past het bestemmingsplan aan, de ander (provincie) ziet geen enkele bedenking. Ik begrijp daar geen snars van. Geen bedenkingen? Met de keuze voor megalomane windparken in het IJsselmeer met name door provincie Fryslân is de natuurlijke waarde van een groot en waardevol gebied al fors aangetast en zijn de panelen gaan schuiven. Bij die grootschaligheid komt nu de zandindustrie die 24 uur per dag, zeven dagen per week 30 jaar lang op 60 meter diepte de ondergrond leegzuigt.

Smeergeld

De verplichte Milieu Effect Rapportage blijkt een wassen neus, zo stelt ook hoogleraar bestuurskunde Michiel de Vries. De rapportage rammelt, omdat ze concreet inhoudelijk niet hoeft in te gaan op nadelige effecten voor natuur en omgeving; de CDA- wethouder van De Fryske Marren die voor de zandwinning is, vindt dat zelf ook. Ook de toetsingscommissie MER vond het rapport onvoldoende, maar die bezwaren zijn nooit nader aangevuld. Kennelijk te lastig. Voor de gemeente helpt het wellicht dat zij van zandwinner Smals €3,5 miljoen krijgt ter compensatie. Dat geld gaat in een gemeentelijke pot voor natuur en duurzaamheid. Dus eerst help je historische natuur en leefomgeving vakkundig om zeep, daarna pomp je dat zanderige smeergeld in nieuwe natuur om de hoek. Komt daar ook een bordje bij, met dank aan…? Misschien moet het CDA toch nog eens de paragraaf ‘rentmeesterschap’ bestuderen.

Is er een nationaal belang? Ja, zegt uiteraard de zandwinner. Ja, zegt dus ook de belanghebbende wethouder. Bijzonder, want nu al gaat 15 % van uit rivieren gewonnen zand naar België. En de minister in kwestie, Cora van Nieuwenhuis, heeft al aangegeven dat mocht de gemeente alsnog van de plannen wil afzien, zij niet dwars gaat liggen. Het valt dus heel erg mee met dat nationaal belang. OK, Rijkswaterstaat ontvangt € 144 miljoen zandsmeergeld van Smals, dus wellicht dat zij vindt dat ze een nog belang hebben.

Ik hoop dat gemeente De Fryske Marren tot inkeer komt. Het is een onzalig plan, slecht voor natuur en milieu, slecht voor de recreatie op en rond het IJsselmeer, geheel overbodig en schadelijk voor de historische leefomgeving. Koester de bijzondere waarden van ons Friese landschap voor mens en dier. Zeg nee tegen grootschalige zandwinning voor de Gaasterlandse kust.

Meer informatie:

De prachtige verbeelding van Rob Busquet: Ons IJsselmeer, laat je geen zand in de ogen strooien

Je kunt het maar één keer bederven: NOS

Na grootschalige windparken, nu industriële zandwinning: Artikel NRC

Stichting Waterrecreatie: Al lang kritiek op plan Smals.

Industrie of natuur? De MER als wassen neus: Website IJsselmeervereniging

Van de gemeente De Fryske Marren

Teken tegen de zandwinning

Een hek om Nederland, te beginnen bij Friesland

Ik lees in @LC dat het CDA vindt dat wolven hier niet thuishoren. Niet in Nederland, zeker niet in Friesland. Brussel moet de regels aanscherpen, zodat ‘we’ op kunnen treden tegen deze sluipmoordenaar.

Mijn gedachte gaat uit naar een hek om Nederland, te beginnen om Friesland. En mocht er toch een wolf door of onderdoor komen, zetten we hem of haar zonder pardon uit.

Sam Westra en de spagaatmannen

De motie van D66 en FNP in de Leeuwarder gemeenteraad van gisteravond 6 maart heeft het niet gehaald. Geen intrekking van de aanbesteding, de kans dat Sam Westra de Groene Ster- schaapherder blijft, lijkt verder weg dan ooit. Toch vertrouwt de meerderheid van de raad erop dat wethouder Douwstra zich maximaal inspant om binnen veertien dagen met een voor alle partijen goede oplossing te komen. 

De meeste politieke fracties zijn het met elkaar eens dat aanbesteding van levende have niet de bedoeling kan zijn. Er komt bij dat al een paar jaar bekend is dat van dergelijke aanbestedingen vooral de kleine zelfstandige schaapsherder in Nederland de dupe is en dus komt het College daar in mei met een notitie over. Dat het daarna anders en waarschijnlijk beter zal worden, is aannemelijk.

Als je het daarover al eens bent en als je begrijpt dat er maatschappelijk onrust is over gevoerd beleid & besluit, waarom grijp je dan nu niet in bij deze (nog niet afgeronde) aanbesteding? Omdat als je dat doet, je tegenstanders meteen tekeer gaan over “het veranderen van spelregels tijdens het spel.” Die verandering betekent voor raadsleden en bestuurders in kwestie een flinke portie onzekerheid, twijfels blootgeven is lastig.

Volle bak

Twee partijen geven hun twijfel en begrip voor maatschappelijk onbehagen bij monde van D66 voorvrouw Hilde Tjeerdema vorm in een heldere, standvastige motie met dito argumenten. Tegenstanders zien geen schapen maar beren en vinden het geen goed plan, want ‘we’ lopen het risico van claims en het komt Sam Westra niet ten goede. Nee, spelregels mogen niet worden veranderd, hoor ik uit onder meer de CDA- raadsliedenhoek, want de overheid moet betrouwbaar zijn…Dan is er in ons politieke bestel nog iets als het coalitiebelang. Wanneer gaat welke partij binnen de coalitie op welk moment en in welke kwestie meer of minder druk uitoefenen op een eigen of andere wethouder in ‘jouw’ college, hoe zwaar weegt wat?

In het debat gisteravond speelde het allemaal. De meerderheid lijkt het met elkaar eens, maar gaat niet zover dat ze de motie van D66 en FNP steunt, dat is te link. Die meerderheid vertrouwt er op dat wethouder Douwstra zich tot het maximale inspant om binnen 14 dagen een oplossing te hebben waar iedereen blij van wordt. Gehoor geven aan de maatschappelijke geuite ‘fout’ is een stap te ver en wat die Douwstra- oplossing dan uiteindelijk kost of mag kosten, daar ben ik benieuwd naar, want die vraag lag nog niet op tafel.

Ik zit er bij en luister. Vooraf in de Oranjezaal waar vijftig man en vooral vrouw zich verzameld hebben om hun steun te betuigen aan Sam Westra. Er zijn een paar raadsleden en wethouder in kwestie Friso-CDA-Douwstra luistert toe, geflankeerd door college- wethouder Andries-PvdA- Ekhart. Ik vraag Sam Westra hoe het met hem is. ,,Het gaat wel hoor”, zegt hij. Ik luister naar Ben van Remmelden, coördinator van de groep Pro Sam. Z’n woorden integere overheid, betrouwbaarheid en zorgvuldigheid blijven hangen in deze klassieke zaal. Daarna volg ik het debat vanaf de politieke tribune. Volle bak, leeft de democratie?

Pijn in je kruis

Ik word in het debat blij van de woorden van Hilde Tjeerdema die aangeeft dat het voor haar fractie en de FNP van Lyda Veldstra genoeg is geweest, er voldoende reden is de rug te rechten en te luisteren naar maatschappelijk onbegrip en onbehagen. Ik knars met m’n tanden als ik Klaas-PvdA-Zwart hoor zeggen wat ik al dacht, hij en z’n fractie zullen de motie niet steunen. Hij doet tot twee keer toe een zwaar aangezet beroep op ‘een maximale inspanning’ van de wethouder. Ik wil een paar keer de interruptiemicrofoon grijpen om iets toe te voegen, maar dat hoort niet binnen de spelregels van de lokale democratie. Ik voel coalitiebelang in de lucht hangen. Na een paar jaar met enige regelmaat mee doen in dit gemeentelijke politieke krachtenveld, begin ik de spagaat bij menigeen te herkennen. Hoeveel pijn wil jij in je kruis?

Koffie na het debat. Ik kijk van een afstandje naar Sam Westra, hij bewaart overzicht en kalmte, de rust van de schaapherder die 365 dagen per jaar met z’n vak en z’n schapen in de weer is. Het onbehagen bij menig toehoorder is er niet minder op geworden, er klinken strijdbare woorden. Asing Waldhaus van de Leeuwarder Courant luistert even mee. ,,Jullie komen er niet helemaal uit vanavond he?” Nee, beaam ik, ‘we’ komen er niet uit.

Spagaatmannen

,,Alles wordt steeds meer juridisch”, baalt Piet van der Wal in de hal. De PAL- Groenlinkser heeft in dit dossier het woord gelaten aan collega Jan Atze Nicolai, maar de diepgaande discussie over de Stienserstraat (‘hebben we ooit de intentie gehad een woonhuis in een woonwijk op te offeren aan een garage’) zit hem nog steeds dwars, om nog te zwijgen van dossier Stationsstraat, waar de bedenkingen van de raad (niet tegen bebouwing, wel tegen de omvang van het gebouw op die plek) de gemeente op een dreigende claim komt te staan van de projectontwikkelaar. Hoeveel democratie resteert als je ieder debat bezwaart met al dan niet terechte claims? Over claims gesproken: is de claim van landschapsbeheerder Wylde Weide, zoals verondersteld in het debat, wel aan de orde zolang de gunning nog niet definitief is? Ik hoor er verschillende meningen over. Naast meningen hoor ik verzuchtingen om me heen van raadsleden, ze lijken het zwaar te hebben of hebben het zwaar. Spagaatmannen.

Mijn gevoel is opgerekt, want ik kan amper geloven dat ‘het wel goed komt’. Is Douwstra, de wethouder die het in z’n maag gesplitst kreeg van z’n politieke voorganger Thea Koster, zo empathisch, luisterend en zorgvuldig wegend dat hij binnen veertien dagen een voor ieder goed voelende en werkbare oplossing heeft? Of wordt het zoals ChristenUnie’s Frits Rijpma naar Sam Westra stelde, “je knopen tellen?”

Een goede herder

De opmerking van Douwstra dat “we in 2010 deze aanbesteding ook hebben gedaan die de Groene Oase (lees Westra) heeft gewonnen, maar dat hoor ik nu niet”, komt natuurlijk niet lekker over. Want dat is net waar ‘t over gaat: tijden veranderen, de maatschappij en wij zijn zeven jaar verder en het is een kwaliteit om dat als bestuurder haarfijn aan te voelen, uit te leggen en ons (wij stemmers) mee te nemen in jouw overwegingen. De tijd dat we als makke schapen achter de herder aanliepen is echt voorbij. Want het vertrouwen in ‘de overheid’ is te vaak geschonden, integriteit is verbleekt, overwegingen te vaak onzorgvuldig gebleken en steeds meer mensen vinden dat bestuurders te weinig rekening hielden en houden met menselijke maat & publieke zaak.

Gezocht: een goede herder.

 

 

De politiek en de schaapsherder; wie beantwoordt wanneer de vragen?

Commotie in Leeuwarden over het al dan niet aanblijven van schaapsherder Sam Westra voor Leeuwarden. Wat vinden de politieke fracties in de gemeenteraad? Een rondje langs de fractiekamers leert veel over hoe we omgaan met welhaast voldongen feiten. Begin januari ligt het nieuws op straat, schriftelijke vragen stelt de PvdA op 15 januari en met wat geluk volgen vandaag de antwoorden. Het boeiende proces van onze democratie.

Ik heb alle fracties gisterochtend schriftelijk vragen voorgelegd; de ChristenUnie is de enige die antwoord geeft. Het CDA laat weten dat er door de PvdA schriftelijke vragen zijn gesteld en de PvdA laat dat zelf ook weten. Fractievoorzitter Tamara Bok deelt mee mee dat ze heeft aangedrongen op spoed en niet te wachten met antwoorden tot 30 januari. Normaal duurt het beantwoorden van vragen namelijk zelfs zes weken(!). Maar stelt ze gisteravond laat: “waarschijnlijk worden vanmiddag de vragen beantwoord.” (Zie ook: schriftelijke_vragen_pvda_schaapskudde )

Hebben fracties geen mening of kunnen ze die pas vormen als ze antwoorden van een wethouder hebben over de gang van zaken? De ChristenUnie is bij monde van Frits Rijpma de enige die een mening heeft voor hij de antwoorden van de wethouder heeft gehoord.

Mijn vragen: Had de procedure in algemene zin anders gekund (en zou het in andere gevallen in de toekomst anders moeten of juist niet), wat vindt u van de naar Westra gehanteerde digitale procedure; was er wat u betreft aanleiding om met een andere schaapsherder door te gaan? Welke oplossing is volgens u nu de beste?
Frits Rijpma: De ChristenUnie heeft de afgelopen jaren diverse keren aangedrongen op een eenvoudige en voor iedereen begrijpelijke digitale communicatie, met daarnaast altijd de mogelijkheid om “op papier” of persoonlijk contact met de gemeente te onderhouden. We hebben dat zelfs bij motie willen regelen. Nu het over “schaapjes” gaat komen mensen (komt u) in verweer. Maar als een moegestreden bijstandsmoeder er niets meer van snapt en het er verder maar bij laat met alle gevolgen van dien, dan accepteren we dat wel?”
 
“Maar: in het geval van schaapherder Westra was gezond nadenken vanuit het stadhuis nuttig en noodzakelijk geweest. Aan de andere kant, persoonlijke contacten en meedenken staat kosten -inefficiënt haaks op digitale dienstverlening. De ChristenUnie vraagt zich af wie er vanuit de gemeente contact heeft onderhouden met de schaapherder. Vanuit die relatie had hulp aangeboden moeten worden. 
Welke oplossing is nu de beste? Bij de ChristenUnie staat het handhaven van afgesproken regels hoog in het vaandel. Dat is duidelijk en voor iedereen gelijk. Een overleg met alle betrokken partijen lijkt (de menselijke maat) een laatste poging om déze schaapskudde voor Leeuwarden te behouden.” 
Ter verduidelijking vraag ik Frits Rijpma wat hij bedoelt met die oplossing, ziet hij wel de schaapskudden behouden, maar de herder als onvermijdelijk slachtoffer? En op dat antwoord moet ik nog even wachten. Hopelijk komt wethouder Douwstra vandaag met de antwoorden. Wordt vervolgd: behalve de uitkomst is het de vraag welke lessen we kunnen en willen leren…

 

Van Les Sables d’Olonne en zeilhelden bij Kaap Hoorn naar schaapsherder Sam Westra in Leeuwarden

Les Sables d’Olonne is de finishplaats van de waanzinnige, soms wrede, wonderschone en mythische solo zeilrace rond de wereld, de Vendée Globe. Op 1.100 kilometer van die Bretonse kustplaats is Leeuwarden mijn thuis en kan ik hier dankzij prachtige technologie iedere minuut van de dag zien waar de enige Nederlandse Vendée Globe deelnemer ooit, Pieter Heerema met z’n No Way Back, zich nu nog bevindt. Bij de Chileense Kaap Hoorn …aan de andere kant van de wereld.

De Vendée Globe is geen afsluitende 10 kilometer op het NK in het Heerenveense Thialf, deze topsporters zijn iets langer onderweg en de onderlinge verschillen ook groter. Afgelopen donderdagmiddag even na half vijf finishte de Franse Vendée-  winnaar Armel le Cléac’h met z’n Bank Populaire III in een nieuw record van iets meer dan 74 dagen (!). Nummer twee, de Brit Alex Thompson, zeilde zijn Hugo Boss vrijdagochtend om half negen -plaatselijke temperatuur een graad of vijf onder nul- tussen de pieren van Les Sables d’Olonne door. Pieter Heerema en vijftien anderen zijn nog onderweg, tien anderen de afgelopen maanden al uitgevallen.

Af en toe kijk ik waar Pieter met No Way Back is en vaar virtueel met hem en de anderen een stukje mee. Fantastisch. En waarom, oh waarom wil NOS Studio Sport dan niet 1 x per week een update geven van de bikkels die terwijl wij ons werk doen, hun pure topsport beleven op, in en onder veeleisend natuurgeweld…Volg Pieter:  http://tracking2016.vendeeglobe.org/gv5ip0/. Omdat de Volkskrant oog heeft en aandacht geeft, nogmaals het mooie interview met offshore- tycoon Pieter Heerema alleen op zee vanuit het diepst van z’n hart: http://www.volkskrant.nl/sport/-het-is-zo-wreed-bijna-niet-te-doen~a4443518/.

Van Kaap Hoorn terug naar Leeuwarden en de orde van de dag: wat vinden de politieke fracties van PvdA, CDA, D66, VVD, PAL Groen Links, Gemeentebelangen, FNP, CU, Verenigd Links en Lijst Tilma van de digitale aanbesteding die Leeuwarder schaapsherder Sam Westra & z’n kudde de das om doet? Schapen in de shredder of de menselijke maat? De komende dagen leest u hun reacties op niekdonker.nl.