Fletcher-files: verkeersinfarct en rotzooi op ‘t Raadhuisplein (3)

Fletcher-files (3): Het monumentale Raadhuisplein dreigt te bezwijken onder een verkeersinfarct. Met de uitbreiding van Fletcher-hotel met extra kamers en bistro/restaurant op het plein, barst het plein uit z’n voegen door bezorgend verkeer en afvalcontainers. Wat wil de gemeente?

Onder de alerte ogen van burgemeester en wethouders kwijnt de vertrouwde monumentale Wilhelminaboom langzaam weg door overmatige uitstoot van uitlaatgassen. Naast steeds meer stoere jochies en dito ‘nette’ mannetjes in te hard rond-de-boom-scheurende autootjes en patserbakjes, stijgt het aantal stoned, dronken en/of opgefokt rondrijdende en zich naar coffeeshops haastende mensen.

Voor het geval u zich hierheen herken,t of het nog wel grappig vindt: dat geldt zeker niet voor de steeds massiever wordende toestroom van bestelwagens en zware vrachtwagens die via Eewal naar Hofplein en Raadhuisplein gaat om er te parkeren en onder genot van luidruchtig loeiende airco ‘s de laadklep laat zakken om hun waren naar de wachtenden te brengen of het afval te komen halen. Steeds meer vrachtwagens voor meer winkels en horecazaken in een steeds grotere wordende straal tussen ons plein, Weerd, Bagijnestraat en Nieuwestad. Het Raadhuisplein verzakt, de Wilhelminaboom en de lucht er boven worden net als de omwonenden verziekt door uitlaatgassen en giftige uitstoot. Burgemeester en wethouders kijken toe.

Vijf jaar de tijd om na te denken

De exponentiële groei van de zich ontwikkelende stad die mede leidt tot de Raadhuisplein- verkeersinfarct is niet van gisteren. Over oplossingen nadenken vergt tijd en daarom is het fijn dat de toenmalig eigenaar van Fletcher Hotels, Chris Luken, al in 2012 (!) z’n interesse toonde in de oude Parnaspanden met de uitspraak dat ‘Culturele Hoofdstad vergelijkbaar is met de Olympische Spelen’, zo lees ik in de LC. Los van het feit dat Fletcher erg traag is geweest met de aanschaf en de huidige haast om te verbouwen dus komisch aan doet, heeft ook de gemeente ruimschoots tijd gehad om na te denken.

Meer horeca betekent meer verkeer, van gasten en van bezorgende dienstverleners. Met de uitbreiding van Stadhouderlijk Hof naar Raadhuisplein 25 en de gewenste bistro of ander restaurant in nummer 23, zal de verkeersdrukte via de Eewal op ons plein zienderogen toenemen. Net als de hoeveelheid afval, dat zich vanuit steeds meer zaken en studentenpanden in uitpuilende containers concentreert op het Raadhuisplein. Rotzooi onder de ramen.

Visie gevraagd

Visie op de binnenstad is het antwoord. Hoe bijvoorbeeld, willen we omgaan met voetgangers en met autoverkeer, met parkeren, laden, lossen en bezorgen? En hoe vergaat Citytrain Leeuwarden die we zo graag voorbij zien komen vanuit de Weerd naar ‘t Raadhuisplein en die straks op een muur van vrachtwagens stuit? Vragen uit de omgeving die mede ontstaan door sloop- en bouwplannen in de monumentale binnenstad; Fletcher is niet de enige die moet leren communiceren met omwonenden.

Lees ook: Fletcher- files (1) en Fletcher-files (2) 

#leeuwarden #fletcherfiles @RaadLeeuwarden

 

Fletcher-files: rumoer rond ‘t Raadhuisplein (2)

Fletcher-files deel 2. Fletcher verrast na een valse informatiestart haar buren met een bouwkundige opname van de panden. Haast schijnt geboden. Kennismaken met de door Fletcher ingehuurde dwingelandjes van Hanselman Groep. C’est le ton qui fait la musique: hoe het begon en de korte lijntjes met de overkant.

Op 12 september besluit ik als buurman eens te informeren bij ‘t hoofdkantoor van Fletcher, omdat ook ik heb vernomen dat zij op 1 oktober eigenaar worden van de panden van het voormalige Parnas. Omdat ik niets hoor stuur ik op 26 september een herinnering en een week later wordt ik gebeld. Dat moment schikt niet en uiteindelijk bel ik op 5 oktober met het hotelmanagement van Stadhouderlijk Hof. Vanwege vakantie zijn we niet bij de informatiebijeenkomst op 8 oktober en maak ik een afspraak voor 21 oktober om ons samen te laten informeren. Onze buren hebben ons al geïnformeerd en staan op achterste benen na het horen van de “plannen”, dus wij horen die dag weinig nieuws. Behalve de voor mij verrassende mededeling dat -desgevraagd- het vergunningentraject natuurlijk al in gang is gezet, dat “Nieuwegein” dat regelt en “de lijntjes met de overkant natuurlijk kort zijn.” Voor uw duidelijkheid: ‘t Fletcher hotel ligt tegenover het stadhuis.

Bij de valse informatiestart, hoort ook dat het management verzuimt alvast te melden dat er bouwkundige opnamen van de omliggende panden plaatsvinden. Was wel handig geweest, want nu worden we afgelopen vrijdagmiddag per post door de Hanselman Groep verrast. Deze ambitieuze en klantgerichte dienstverlener in risicomanagement, waardebepalingen, schade- expertise en bouwkundige opnames meldt dat ze komende dagen bouwkundige opnamen komt doen. want,  “(…)binnenkort wordt er gestart met Stadhouderlijk hof- uitbreiding hotel te Leeuwarden voor aanvang van bovengenoemd project.” Joh, hebben ze daar dan al een vergunning voor?

Klantgericht: Slechts twee uur per dag telefonisch bereikbaar

Hanselman meldt a.s. dinsdag 31 oktober langs te komen voor een buiten en binnenopname. “Wij vragen u tijdens de bouwkundige opname aanwezig te zijn en ons toegang te verlenen tot uw terrein en pand.” Op de website kunnen we inloggen en aangeven welk dagdeel we wensen.  Maar: “Het is niet mogelijk om een specifieke tijd af te spreken.” Dat is kort door de bocht als je bedenkt dat Fletcher graag iets wil van ons, de buren. Had je dat alvast gemeld, hadden we wellicht daar rekening mee kunnen en willen houden.

Een van ons beiden is op een specifiek moment thuis de 31-ste,  dus bel ik voor overleg, de kortste klap. De automatische telefoonbeantwoorder van Hanselman vertelt dat “wij telefonisch bereikbaar zijn tussen 10 en 12 uur.” Zo, dat is nog eens dienstverlening! Op 26 oktober een brief versturen, die op vrijdag 27 oktober arriveert met belangrijke informatie over een essentieel bouwkundige opname,  slechts twee uur per dag telefonisch bereikbaar zijn….Ik stuur halverwege de middag een mail, die uiteraard voor het weekend niet meer beantwoord wordt. Op de website moet ik inderdaad een dagdeel reserveren, anders lukt het niet. Jammer, dan maar een andere dag.

Kwaliteit waarborgen? Alleen als u thuis bent!

Wat ik ook lees is dat “het mogelijk is dat u na de bouwkundige opname een bezoek krijgt van een van onze medewerkers of een medewerker van certificeringsinstelling SKG-IKOB. Deze medewerker zal achteraf een controle op de bouwkundige opname van de expert uitvoeren om onze kwaliteit te waarborgen. Het eventuele bezoek van deze medewerker wordt niet van te voren aangekondigd.” Ergo, als je overdag veelvuldig weg bent, is de kans heel erg groot dat de deur dus niet open gaat voor die kwaliteitscontrole, maar ja, dat ligt zeker vooral aan jou. Ik proef bij Hanselman vooral arrogante drammerigheid en dat is knap, want ik ken mijnheer Hanselman niet eens. C’est le ton qui fait le musique: Fletcher is verkeerd begonnen en haar partners maken het zeker niet beter.

De hotelmiljonairs van Fletcher hebben met Culturele Hoofdstad in het voorhoofd kennelijke haast om te slopen en bouwen in onze bijzondere monumentale omgeving. Heel begrijpelijk, maar het is nog handiger & verstandiger om het hoofdstuk omgevingscommunicatie na te lezen in het Handboek van deze Tijd of om een “omgevingsmanager”aan te stellen. Da’s heel erg van nu, niet voor niets zijn er zelfs heuse opleidingen voor. Of zou mijnheer Fletcher dat te duur en overbodig vinden? Morgen in deel 3 van de Fletcher-files: de verkeersinfarct op het Raadhuisplein.

Lees ook deel 1 van de Fletcher-files.

 

 

 

De Fletcher-files: rumoer rond ‘t Raadhuisplein (1)

Fletcher-files: Op het Raadhuisplein zijn zojuist de fietsenrekken voor de Parnas-panden opgeruimd. Het plein wordt schoongeveegd ten behoeve van wat komen gaat…(Foto: Niek Donker)

Een megalomaan megaterras voor grootgrondbezitter Fletcher, het schrikbeeld van fietsen bij de buren op de stoep, een dreigend verkeersinfarct op het plein van bezorgend verkeer. Mijn Overheid werkt mee aan financieel gewin voor vastgoedmiljonairs ten koste van mijn vertrouwen en zeker ten koste van onze bijzondere monumentale omgeving. Het Raadhuisplein is in rep en roer. Bedankt overbuurman! 

De vastgoedmannen van gemeente Leeuwarden hebben met de verkoop van de voormalige Parnas-panden aan het Raadhuisplein een goeie deal gesloten met de miljonairs van hotelimperium Fletcher. Eindelijk komt er een eind aan de verloedering van de prachtige panden aan het fraaiste plein van Leeuwarden en gloort er voor omgeving en omwonenden hoop op fatsoenlijke herontwikkeling. Niets mis met een mooi hotel in het hart van de trotse Culturele Hoofdstad 2018.

Megalomaan megaterras

Onlangs gaf ‘het hotel’ de omwonenden enige inzage in haar plannen. En dat leidde tot commotie, want de architect toont daar achteloos een megalomaan megaterras van honderd strekkende meter,  voor de deur van het Fletcher-domein. Daarmee gaan architect en opdrachtgever stampend met glimmende zevenmijlslaarzen vol financieel gewin vrolijk voorbij aan de impact voor omgeving en omwonenden. Communicatieblunder, bewuste strategie of volledig gebrek aan maatschappelijke verantwoording?

Werkt mijn overheid mee aan subsidies voor vastgoedmiljonairs?

De gemeente kan of mag het zeggen. In de akte van levering van 10 oktober 2017 staat dat onze gemeente (…) zich maximaal zal inspannen, met inachtneming van geldende wet- en regelgeving en algemene beginselen van behoorlijk bestuur, dat alle noodzakelijke procedures voor wijziging van bedoeld planologisch regime en het verkrijgen van voornoemde vergunningen en daarmee verband houdende subsidies met voortvarendheid worden gevoerd cq. behandeld, zodat maximaal wordt bevorderd dat het voorgenomen gebruik door koper kan plaatsvinden, waaronder in ieder geval wordt verstaan dat de voor het gebruik benodigde vergunningen worden afgegeven en onherroepelijk zullen zijn voor datum van levering.” Aansluitend staat nog dat bedoelde vergunningen thans nog niet zijn verleend, maar dat bedoelde inspanningsverplichting van verkoper onverminderd van kracht blijft.

Jawel, u leest het goed: de hotelvastgoed miljonairs uit Nieuwegein worden bijgestaan door onze lokale overheid om zo makkelijk en snel mogelijk niet alleen alle vergunningen, maar ook nog belastinggeld in subsidievorm binnen te hengelen teneinde het investeringsbedrag voor de vastgoed bv zo laag mogelijk te houden. Maar wie oh wie binnen die overheid, Mijn Overheid, ziet dan nog toe op transparantie? Dit levert als we pech hebben, een enorme bestuurlijke en ambtelijke spagaat op. De deal is gesloten, de tekst is ondertekend bij de notaris. Daar onderuit komen, levert een hele vette strop op voor een gemeente die het volgens haarzelf de komende jaren financieel toch al zo zwaar heeft dankzij alle bezuinigingen op het ‘sociaal domein’.

Wie ziet er nog toe op een onafhankelijke beoordeling van alle met naam en toenaam in deze akte van levering genoemde vergunningen? Welke overheid beschermt mij nog tegen deze grote commerciële partijen die slechts uit zijn op eigen financieel gewin en het met hun geld ook juridisch altijd van mij zullen winnen? Waar oh waar ontmoet ik als betrokken burger het moderne begrip ‘transparante overheid’? Hoe kan ik op deze manier vertrouwen hebben in Mijn Overheid?

Slopen voor de vergunning is gepubliceerd

Vandaag, vrijdag 27 oktober, zijn alle fietsenrekken voor de oude Parnas-panden door de gemeente verwijderd, op eentje na waar nog een verfrommelde fiets aan hangt. Hoe zo verwijderd, waarom? Waar heb ik als burger kunnen vernemen van de Fletcher- plannen, waar zijn de vergunningen die aangevraagd dienen te worden, zodat ik kan oordelen of eventueel zelfs bezwaar kan maken? Gaat Fletcher inderdaad zoals ik al te horen heb gekregen, na dit weekend slopen in de aangekochte monumenten nog voor de omgeving formeel kennis heeft kunnen nemen van wat er naast ze te gebeuren staat? En stel dat de monumentale muren van ons pand straks gaan scheuren, hoe kan ik dan bewijzen dat het gebeurde door Fletcher?

Rumoer op het Raadhuisplein. Want naast het megalomane megaterras en een zware inspanningsverplichting van mijn gemeente om mee te werken, rammelt er meer. Gaat het Raadhuisplein als mooie monumentale woon- en leefomgeving definitief ter ziele door de macht en werkwijze van vastgoedmiljonairs en het gebrek aan bestuurlijke visie & daadkracht? Tijd voor de Fletcher- files deel twee en meer. Tot zondag!