Hakken en hoeven in ‘t zand; schaap en mens duur betaald

Gisteravond stond in de rondvraag van de Leeuwarder raad de kwestie Sam Westra op de rol. De gestelde antwoorden en gegeven antwoorden waren er aanleiding voor. Wethouder @frisodouwstra had vooraf een mededeling: er komt een kort geding, dus beantwoorden we voorlopig geen vragen meer en verzoeken u de rondvraag te schrappen. Aldus geschiedde. 

Er was sprake van een kort geding, aangespannen door Sam Westra die om het zo te zeggen, niet bepaald geamuseerd was en daarin gesteund werd door de Partij van de Dieren in Friesland. Ik ben niet zo van dat gepolitiseer, omdat dan meestal niet louter meer de zaak, maar vooral de publiciteit gediend wordt. Het is immers verkiezingstijd.

Toen leek dat geding van de baan, was er gesprek tussen gemeente en Sam Westra & de hoop op iets van een oplossing, zo verneem ik. Tot maandagmiddag bekend werd dat er alsnog een kort geding is aangespannen. Veel verbazing en onbegrip, want als je met elkaar om tafel zit en plots de hakken en hoeven in het zand gaan, worden weinig mensen vrolijk. En zo lijken schaap en mens duur en vooral ook zuur betaald. Op wijsheid en inzicht!

 

 

 

De hoop is vervlogen, schaapsherder Sam Westra weg

Sam Westra verdwijnt als schaapsherder in Leeuwarden, zijn ingediende bezwaar is niet gehonoreerd. Hoe ‘t hem en zijn kudde verder vergaat, is nog niet duidelijk. Om na alle commotie de zienswijze van het College duidelijk te maken, publiceer ik de vragen van de PvdA- fractie en de antwoorden van ‘t College, die sinds woensdag openbaar zijn. Er volgt nog debat, maar wanneer?  

1- Kan het College een feitenrelaas geven van de keuze voor een aanbesteding, de communicatie met de huidige pachter en welke voorwaarden het college heeft gesteld aan de nieuwe herder?

In 2013 is, na een aanbesteding, de begrazing in Leeuwarden gegund voor een maximale periode van 4 jaar (uiterlijk tot 31 december 2016). Er is een overeenkomst aangegaan van één jaar die driemaal is verlengd met één jaar. Op de momenten van verlenging is de finale einddatum van het raamcontract steeds gecommuniceerd met de herder. Op grond van het gemeentelijk inkoopbeleid is de recente aanbesteding vorm gegeven, waarbij de ervaring met de eerdere aanbesteding is betrokken. De huidige herder is uitgenodigd deel te nemen aan de aanbesteding. In een begeleidend schrijven “Natuurlijke begrazing door schapen in de gemeente Leeuwarden” heeft de gemeente aangegeven aan welke voorwaarden de herder diende te voldoen en hoe de beoordeling van de inschrijving zou plaatsvinden aan de hand van waarderingscijfers.

2- Welke keuzevrijheid heeft het college bij aanbesteding of voortzetting van een lopend contract?

Verlenging is slechts mogelijk als een lopend contract daartoe de mogelijkheid biedt. Het raamcontract uit 2013 kende geen verlengingsmogelijkheid meer. Het inkoopbeleid van Leeuwarden schrijft in dit geval een meervoudige aanbesteding voor.

3- Welk juridisch kader, welk afwegingskader en welke richtlijnen zijn er voor de aanbesteding van de begrazing?

Er geldt een Aanbestedingsbesluit (AMvB). Op basis van dit aanbestedingsbesluit is een Gids Proportionaliteit opgesteld. Het gemeentelijke inkoopbeleid (datum inwerkingtreding 17 april 2014) is hierop gebaseerd. De aanbesteding begrazing is binnen deze kaders opgesteld.

4- Op welke manier hebben financiële argumenten de doorslag gegeven voor de aanbesteding en de keuze voor de nieuwe herder?

Het inkoopbeleid bevordert eerlijke mededinging. Ondernemers moeten een eerlijke kans krijgen om een opdracht gegund te krijgen. Door objectief, transparant en non-discriminerend te handelen, bevordert de gemeente een eerlijke mededinging. Om tot  de keuze voor een nieuwe herder te komen zijn de inschrijvers ten opzichte van elkaar relatief beoordeeld aan de hand van waarderingscijfers. De prijs is hierin voor 60% gewogen en het plan van aanpak (de kwaliteit) voor 40%. De inschrijvingen zijn anoniem beoordeeld door een beoordelingscommissie.

5- De huidige stadsherder heeft 15 jaar de begrazing verzorgd. Is overwogen om te kiezen voor voortzetting van het lopende pachtcontract? Zo nee , waarom niet?

Zie beantwoording vraag 2. Van pacht was geen sprake; met de herder is 7 jaar samengewerkt op basis van een opdracht tot dienstverlening.

6- Op welke criteria heeft het College gekozen voor de desbetreffende nieuwe pachter? Op welke manier heeft het college daarbij rekening gehouden met het feit dat dit ook gaat om levende have, in dit geval schapen die een nieuw onderdak moeten hebben?

De gunningsbeslissing (zie ook beantwoording vraag 4) en de wijze waarop inschrijvers ten opzichte van elkaar relatief werden beoordeeld, is vooraf aan de inschrijving vastgelegd en met de inschrijvers gecommuniceerd. In de aanbestedingsprocedure heeft het aspect van de ‘levende have’ geen rol gespeeld. De huidige herder is direct na de voorlopige gunning hulp aangeboden bij het vinden van een plek voor stalling van schapen, waarvoor de herder (nog) geen nieuwe plek heeft gevonden.

7- Heeft het college de consequentie van de mogelijke slacht van een substantieel deel van de huidige kudde door de aanbestedingsprocedure voorzien ? Ziet het college mogelijkheden om dit te voorkomen?

Dit is niet voorzien als een gevolg van de aanbestedingsprocedure, dan wel de in 2013 vastgestelde uiterste datum waarop de begrazingsovereenkomst eindigde. Daar waar mogelijk denkt het college mee om een passende oplossing voor de schapen te vinden (zie beantwoording vraag 6).

8- Is het gezien het structurele karakter van de begrazing als beheermaatregel wel logisch om steeds opnieuw aan te besteden?

Veel maatregelen op het gebied van beheer en onderhoud hebben een vergelijkbaar structureel karakter. Het inkoopbeleid bepaalt voor maatregelen die niet in eigen beheer worden uitgevoerd, of deze periodiek dienen te worden aanbesteed. Er zijn diverse aanbieders/leveranciers die deze vorm van beheer met schapen verzorgen. De begrazing met schapen is geen kerntaak die de gemeente Leeuwarden zelf, in eigen beheer, moet uitvoeren.

 9- Is het gegeven het karakter van het beheer met levende have en het feit dat begrazing een structurele beheersmaatregel is wel voor de hand liggend om deze vorm van beheer periodiek aan te besteden.

Zie antwoord vraag 8.

10- Er is een petitie gestart om de huidige kudde en de stadsherder te behouden. Op welke manier kan het College nog rekening houden met het verzoek van de ondertekenaars?

Op basis van een zorgvuldige procedure is aan een andere partij voorlopig gegund en bekend gemaakt. Het is vaste rechtspraak dat een aanbestedende dienst inschrijvingen moet beoordelen zoals deze zijn ingediend. Aanvulling of verbetering van een inschrijving kan niet meer als de voorlopige gunningsbeslissing bekend is gemaakt. Wij kunnen de voorlopige gunningsbeslissing niet intrekken ten gevolge van deze petitie. Wel bespreken wij met de huidige herder welke ondersteuning de gemeente kan bieden bij het vinden van een passende oplossing voor zijn schapen. (tot zover de PvdA- vragen en College- antwoorden).

Vervelend nieuws zelf bekendmaken

Tja, ik ben benieuwd wat een debat (nog) oplevert en waarom de keuzes zijn gemaakt. Wordt vervolgd: was die commotie nodig geweest, had de communicatie naar Sam Westra niet makkelijk anders gekund, kan en wil de raad besluiten anders om te gaan met een dergelijk proces? En natuurlijk de vraag, wat gebeurt er met Sam Westra? Vragen te over na de trieste gang van zaken.

Waarom trouwens maakt de gemeente de uiteindelijke beslissing niet zelf wereldkundig? Ik vraag het na en het antwoord luidt:  “We hebben op vragen van media uitleg gegeven over het inkoopbeleid van de gemeente Leeuwarden. Ook tijdens de ontvangt van de petitie is een toelichting gegeven. De stukken, in dit geval de beantwoording van schriftelijke vragen, zijn openbaar en online beschikbaar, net zoals andere collegebesluiten.” Klopt helemaal volgens het bekende boekje, maar het is geen antwoord op m’n waarom- vraag. Weer onbevredigend.

Hoe klein ook, ieder succes willen gemeente en politiek heel graag claimen, maar dit besluit houden ze zo klein (sorry, formeel) mogelijk. ‘n Dossier vol gemiste kansen, dus mogelijkheden voor verbetering. Zoals ik een eerder blog uit de Sam- serie naar wethouder @frisodouwstra en alle andere betrokkenen @Gemeente_LWD  twitterde: Als je het anders wilt, moet je het anders doen.

 

De politiek en de schaapsherder; wie beantwoordt wanneer de vragen?

Commotie in Leeuwarden over het al dan niet aanblijven van schaapsherder Sam Westra voor Leeuwarden. Wat vinden de politieke fracties in de gemeenteraad? Een rondje langs de fractiekamers leert veel over hoe we omgaan met welhaast voldongen feiten. Begin januari ligt het nieuws op straat, schriftelijke vragen stelt de PvdA op 15 januari en met wat geluk volgen vandaag de antwoorden. Het boeiende proces van onze democratie.

Ik heb alle fracties gisterochtend schriftelijk vragen voorgelegd; de ChristenUnie is de enige die antwoord geeft. Het CDA laat weten dat er door de PvdA schriftelijke vragen zijn gesteld en de PvdA laat dat zelf ook weten. Fractievoorzitter Tamara Bok deelt mee mee dat ze heeft aangedrongen op spoed en niet te wachten met antwoorden tot 30 januari. Normaal duurt het beantwoorden van vragen namelijk zelfs zes weken(!). Maar stelt ze gisteravond laat: “waarschijnlijk worden vanmiddag de vragen beantwoord.” (Zie ook: schriftelijke_vragen_pvda_schaapskudde )

Hebben fracties geen mening of kunnen ze die pas vormen als ze antwoorden van een wethouder hebben over de gang van zaken? De ChristenUnie is bij monde van Frits Rijpma de enige die een mening heeft voor hij de antwoorden van de wethouder heeft gehoord.

Mijn vragen: Had de procedure in algemene zin anders gekund (en zou het in andere gevallen in de toekomst anders moeten of juist niet), wat vindt u van de naar Westra gehanteerde digitale procedure; was er wat u betreft aanleiding om met een andere schaapsherder door te gaan? Welke oplossing is volgens u nu de beste?
Frits Rijpma: De ChristenUnie heeft de afgelopen jaren diverse keren aangedrongen op een eenvoudige en voor iedereen begrijpelijke digitale communicatie, met daarnaast altijd de mogelijkheid om “op papier” of persoonlijk contact met de gemeente te onderhouden. We hebben dat zelfs bij motie willen regelen. Nu het over “schaapjes” gaat komen mensen (komt u) in verweer. Maar als een moegestreden bijstandsmoeder er niets meer van snapt en het er verder maar bij laat met alle gevolgen van dien, dan accepteren we dat wel?”
 
“Maar: in het geval van schaapherder Westra was gezond nadenken vanuit het stadhuis nuttig en noodzakelijk geweest. Aan de andere kant, persoonlijke contacten en meedenken staat kosten -inefficiënt haaks op digitale dienstverlening. De ChristenUnie vraagt zich af wie er vanuit de gemeente contact heeft onderhouden met de schaapherder. Vanuit die relatie had hulp aangeboden moeten worden. 
Welke oplossing is nu de beste? Bij de ChristenUnie staat het handhaven van afgesproken regels hoog in het vaandel. Dat is duidelijk en voor iedereen gelijk. Een overleg met alle betrokken partijen lijkt (de menselijke maat) een laatste poging om déze schaapskudde voor Leeuwarden te behouden.” 
Ter verduidelijking vraag ik Frits Rijpma wat hij bedoelt met die oplossing, ziet hij wel de schaapskudden behouden, maar de herder als onvermijdelijk slachtoffer? En op dat antwoord moet ik nog even wachten. Hopelijk komt wethouder Douwstra vandaag met de antwoorden. Wordt vervolgd: behalve de uitkomst is het de vraag welke lessen we kunnen en willen leren…

 

Van Les Sables d’Olonne en zeilhelden bij Kaap Hoorn naar schaapsherder Sam Westra in Leeuwarden

Les Sables d’Olonne is de finishplaats van de waanzinnige, soms wrede, wonderschone en mythische solo zeilrace rond de wereld, de Vendée Globe. Op 1.100 kilometer van die Bretonse kustplaats is Leeuwarden mijn thuis en kan ik hier dankzij prachtige technologie iedere minuut van de dag zien waar de enige Nederlandse Vendée Globe deelnemer ooit, Pieter Heerema met z’n No Way Back, zich nu nog bevindt. Bij de Chileense Kaap Hoorn …aan de andere kant van de wereld.

De Vendée Globe is geen afsluitende 10 kilometer op het NK in het Heerenveense Thialf, deze topsporters zijn iets langer onderweg en de onderlinge verschillen ook groter. Afgelopen donderdagmiddag even na half vijf finishte de Franse Vendée-  winnaar Armel le Cléac’h met z’n Bank Populaire III in een nieuw record van iets meer dan 74 dagen (!). Nummer twee, de Brit Alex Thompson, zeilde zijn Hugo Boss vrijdagochtend om half negen -plaatselijke temperatuur een graad of vijf onder nul- tussen de pieren van Les Sables d’Olonne door. Pieter Heerema en vijftien anderen zijn nog onderweg, tien anderen de afgelopen maanden al uitgevallen.

Af en toe kijk ik waar Pieter met No Way Back is en vaar virtueel met hem en de anderen een stukje mee. Fantastisch. En waarom, oh waarom wil NOS Studio Sport dan niet 1 x per week een update geven van de bikkels die terwijl wij ons werk doen, hun pure topsport beleven op, in en onder veeleisend natuurgeweld…Volg Pieter:  http://tracking2016.vendeeglobe.org/gv5ip0/. Omdat de Volkskrant oog heeft en aandacht geeft, nogmaals het mooie interview met offshore- tycoon Pieter Heerema alleen op zee vanuit het diepst van z’n hart: http://www.volkskrant.nl/sport/-het-is-zo-wreed-bijna-niet-te-doen~a4443518/.

Van Kaap Hoorn terug naar Leeuwarden en de orde van de dag: wat vinden de politieke fracties van PvdA, CDA, D66, VVD, PAL Groen Links, Gemeentebelangen, FNP, CU, Verenigd Links en Lijst Tilma van de digitale aanbesteding die Leeuwarder schaapsherder Sam Westra & z’n kudde de das om doet? Schapen in de shredder of de menselijke maat? De komende dagen leest u hun reacties op niekdonker.nl.

 

Sam Westra weg door digitale aanbesteding: het leven is keuzes maken

Sam Westra, vijftien jaar schaapsherder in Leeuwarden. Het houdt op voor hem na digitale aanbesteding. “We moeten ons aan de regels houden”. zegt de wethouder. Klopt, maar het kan anders. Zeker als we willen dat het in Leeuwarden over mensen gaat. 

Gelukkig lezen we in de LC vanochtend het waarom van de aanbesteding die schaapsherder Sam Westra en een deel van z’n schapen nekt. Digitale aanbesteding en invulling begrijp ik uit de woorden van Westra, zijn niet z’n ding. Ik heb dat ook wel eens, de onwrikbare digitale wil die me dan wordt opgelegd, spoort niet altijd met mijn vrije wil en kan me tot wanhoop drijven.

De wethouder heeft een typisch bestuurdersantwoord: “We hebben de ingediende plannen geanonimiseerd en intern beoordeeld. En mijnheer Westra was niet de eerste. Dat betreur ik ook, natuurlijk is het leuk als iemand uit de eigen gemeente het werk doet. Maar we zijn gebonden aan regels.”

Welke regels?

Geachte mijnheer kersverse wethouder Douwstra: U kunt met de regels in de hand, kiezen voor de invulling die u wenst. Volgens uw eigen inkoopvoorwaarden moet u een integere, betrouwbare, zakelijke en professionele inkoper zijn, aansluiten op het algemene beleid van onder andere de Duurzame Stad, wilt u liefst 100 procent duurzaam inkopen waarbij sociale en milieuaspecten in het proces gewogen worden, kunt u (hoeft niet) er voor kiezen om digitaal in te kopen, vindt inkoop maatschappelijk verantwoord plaats en heeft u oog voor de lokale economie. (Natuurlijk, dit is een greep, maar het schetst uw mogelijkheden).

Geshredderd en ongenuanceerd

Want Sam Westra woont hier (de nieuwe schaapherder niet) en dat lijkt mij best duurzaam, het is weinig maatschappelijk als Sam straks werkloos is en een deel van z’n schapen geshredderd, en, u heeft toch een goede relatie? U had kunnen kiezen voor een goed gesprek met Sam uw buurman, omdat zo’n gesprek soms beter is dan digitaal informeren. Uw uitspraak dat “het leuk is dat iemand uit de eigen gemeente het werk doet” mijnheer Douwstra, beste Friso, is in dit verband niet zo genuanceerd gekozen. Met die term duiden we heel andere zaken, als in, het is leuk vanavond een biertje te drinken. Nee, het is echt “niet leuk” dat je elkaar als buren op zo’n wezenlijk moment digitaal informeert als het ook makkelijk anders kan. En natuurlijk betreurt u het, die uitspraak hoort er professioneel bij sinds cursus nummer zoveel.

In Leeuwarden gaat het over mensen

Met “maar we zijn gebonden aan regels” impliceert u dat het niet anders kon en ontkracht wat u daarvoor zegt. Nee, beste weethouder! Het leven is iedere dag keuzes maken, u (en vooral uiteraard uw voorgangster Koster, maar ja, u bent nu verantwoordelijk) en uw ambtenaren kunnen vandaag de keuze maken het anders te doen, bijvoorbeeld omdat het in Leeuwarden in de eerste plaats over mensen gaat. Willen is kunnen, bij leiderschap hoort dat je je troepen aanstuurt en menselijke waarden zijn het CDA volgens mij niet vreemd. Tijd voor ommekeer: ik hoop dat u, uw ambtenaren en de gemeenteraad dit bestuurlijk, ambtelijk en vooral menselijk falen gebruiken voor een stevig gesprek. Tijd voor inkeer: teken de petitie. 

 

Arno Brok: maizena in ‘t Fries of…het snobisme van de krant

2017: Friesland krijgt een nieuwe chef, Arno Brok. Van harte en welkom. De LC- verslaggever gaat er vanuit dat de nieuwe commissaris vooral Friestalig z’n ding doet. Aanleiding voor dit blog is een Fries- Nederlandstalig interview met de man die straks de Friezen vertegenwoordigt.

Arno Brok, bejubeld bij benoeming. Arno Brok, commissaris van de Koning (CvdK): voorzitter van de Staten; voorzitter en lid van GS; houdt toezicht op openbare orde en veiligheid, is coördinator bij rampen; waakt over bestuurlijke integriteit en bevordert samenwerking in de provincie; adviseert de regering over het beleid ten aanzien van een provincie en geniet daarnaast een ceremoniële rol. Ik zeg, hij is het gezicht van de provincie.

In artikelen in de Leeuwarder Courant pal voor kerst over de aanstaande commissaris van de Koning vallen me een paar zaken op. Op de LC- voorpagina na bekendmaking, staat een ‘analyse’ met daar in provinciale politici die heel hard piketpaaltjes slaan. Welkom voor Brok, maar vooral “Denk-niet-dat-u-ook-maar-iets-te-zeggen-heeft-, wij-hebben-de-macht’ teksten, alsof Arno Brok de tekst van de volledig in de twee Rijkstalen opgestelde vacature nog niet helemaal gelezen of begrepen heeft. ‘t Friesch Dagblad doet wat pluriformiteit vermag en signaleert grappig genoeg een positieve, verwelkomende toon in diezelfde Staten. Wie oh wie is er waarom in alle staten?

Maizena tijdens antwoorden uit Dordt

Opvallender vond ik het interview met Arno Brok in dezelfde Leeuwarder Courant (al sinds 1752 verschijnend onder die mooie Nederlandsche naam) onder de kop Ik wol de maizena wêze“. Ik ben in verwarring: inleiding en vragen in het Nederlands, antwoorden van Brok in het Fries. Waarom deze dubbele weergave en waarom Brok in het Fries? Ik mail met z’n woordvoerster in Dordt en ga ondertussen aan de slag met maizena, waar Brok zo van is, want hij wil de maizena van Friesland zijn.

Schrijvers van foodblogs vallen met de deur in m’n digitale huis dat ‘iedereen wel zo’n pakje heeft staan’. Het door Amerikanen verzonnen, uit mais verkregen bindmiddel en door Unilever ingelijfde product schijnt nog steeds populair. Niet voor mij, ik heb er nooit wat mee gehad. Het nadeel, zo verneem ik van menig kok en foodblogschrijver, is dat maizena niet het ideale bindmiddel blijkt; het bindt bijvoorbeeld zure gerechten noch koude sauzen en is minder geschikt voor stoofschotels, want het mag niet langdurig aan de kook geraken.

Na een week wachten op Dordtse antwoorden (het is druk met oud en nieuw) en een duidend telefoongesprek nadien met een woordvoerster die m’n vragen eerst niet relevant acht, is er tenminste duidelijkheid. Het hele gesprek met Brok is in ‘t Fries gegaan, waarbij Brok de taal heeft gevolgd van de vragensteller. Om woordvoerster te citeren: “Als de vragen daadwerkelijk in het Nederlands zouden zijn gesteld, had de heer Brok ook in het Nederlands geantwoord. U kunt er dus vanuit gaan dat de vragen in het Fries gesteld zijn. Dat de Leeuwarder Courant de vragen in het Nederlands afdrukt, is een keuze van de krant.”

Mengeling van redactiestatuut en praktijk

Ik vraag ‘t de krant: waarom die tweespalt in de weergave en – als Brok antwoordt in de taal die de vragensteller hanteert – waarom doet u dat, wetende dat Brok chef is voor alle Friezen en zelf geen geboren Fries? Ik leg het voor aan de verslaggever in kwestie, Willem Bosma, die per mail adequaat met het volgende antwoord komt.

(Bosma:)-1. De weergave van het vraaggesprek is conform het taalbeleid van de redactie. De voertaal van de redactie is in het algemene gedeelte van de LC Nederlands, met dien verstande dat mensen die Fries of een Fries streekdialect spreken worden geciteerd in die taal. De grondslag voor die keuze ligt besloten in de redactionele uitgangspunten van de LC, waarvan de bevordering van de ontplooiing van het Fries expliciet onderdeel is.

Vanzelfsprekend heb ik het gesprek met Brok in het Fries gevoerd, maar dit geldt evenzeer voor contacten met heel veel andere mensen in de provincie – die wel in het Fries worden geciteerd, terwijl de context in het Nederlands wordt afgedrukt.

2. Ervan uitgaande dat je tweede vraag betrekking heeft op mijn keuze in het Fries met Brok te converseren: in lijn met de redactionele praktijk is bij dit besluit inzicht in de taalkeuze van de geïnterviewde leidend geweest. Brok spreekt Fries met mensen die van huis uit Friestalig zijn – met mij doet hij dat al zo’n twintig jaar. De redactie treedt niet in zijn keuze.(einde quote Willem Bosma).

Terwijl ik het toch van woordvoerster in Dordt net andersom begreep; had Bosma het gesprek in het Nederlands aangevangen, zou Brok in het Nederlands hebben geantwoord. Verslaggever Bosma in Leeuwarden maakt zijn antwoord boeiend voor mij als hij het volgende aan z’n mail toevoegt:
“Stukje opinie van mij: a. Het lijkt mij niet relevant wat Broks moedertaal is. Als commissaris zal hij zich maar weinig van het Nederlands bedienen, is mijn prognose. b. Of hij daarmee miskent CvdK van alle Friezen te zijn, lijkt me discutabel. Het ambt is per slot van rekening geen commerciële functie, waarin je jasje moet wapperen naar de wind.” Was getekend, Willem Bosma.

Krampachtig

Het lijkt mij relevant wie je wilt bereiken.; de waarde van de boodschap van de nieuwe CvdK zou voor mij groter zijn dan het bereiken van de Friestaligen (waarmee ik niet in het minst wil suggereren dat zij die zich niet van het Fries bedienen, deze taal niet machtig zijn).

Dat je als verslaggever aanneemt dat de CvdK zich voornamelijk van het Fries zal bedienen, vind ik nogal wat…en, ik heb toch niet gesuggereerd dat Brok miskent van alle Friezen te zijn als hij slechts Fries zou spreken? Wellicht is je de zinsnede in de profielschets ontgaan dat de CvdK boven de partijen dient te staan. Waar ik aan toevoeg dat je dat ‘t best bereikt als je in staat bent, je respectvol te verstaan met een ieder…en constateer dat het krampachtig vasthouden aan ‘zoveel mogelijk Fries in de grootste krant van dit stukje land, eerder belerend dan constructief overkomt. Ik verwijs naar uw krant van zaterdag jl. waarin Pieter Bergstra betoogt dat ‘t huidige Fries meer een dialect is dan een taal.

Snobisme en revolutionaire tijden

Tot slot. Het ambt is zeker geen commerciële functie, hoewel een commissaris (en zeker van deze Koning en regering) gerust een gezond ondernemend hart en instinct mag hebben, want onze markteconomie is tot wij haar inruilen voor iets anders of beters, de pijler van onze welvaart. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de uitgebreide profielschets voor de komende CvdK het woord ‘economie’ frequent de revue passeert, niet in het minst daar waar van de CvdK verwacht wordt dat hij zich inspant voor versterking er van.

De suggestie dat je in een commerciële functie je jasje altijd naar de wind laat wapperen, is snobistisch en aanmatigend, zeker naar hen met zo’n jasje, bevestigt onbegrip en schetst het nu hulpeloze beeld van  ‘n verslaggever van onze Courant die meent de waarheid in pacht te kunnen hebben.
Het wordt tijd om het vaker over de werkelijke uitdagingen voor Friesland en het noorden te hebben: hoe behouden (of verbeteren) we welzijn en welvaart voor een ieder in deze zeer sterk veranderende en deels zelfs revolutionaire tijden. Dat vereist fundamenteel gesprek met aansluitende maatschappelijke, politieke keuzes en dus ook substantiële relevante media- aandacht.

 

 

Diepe dank aan de Volkskrant: solozeiler Pieter Heerema in de Vendée Globe (voor bikkels)

Sommige dingen zijn zo gaaf…zo respect afdwingend…zo tot de verbeelding sprekend. En vraag ik me af waarom zo’n ongelooflijk gaaf topsportevenement als de Vendée Globe MET Nederlandse deelnemer Pieter Heerema niet één keer per week in samenvatting te zien is bij NOS Studio Sport.

Gelukkig zijn er kranten: daarom dit blog en de hulde aan de Volkskrant die het verhaal van de nu al-twee-maanden-solo-om-de-wereld-zeilende Pieter Heerema aan boord van z’n No Way Back lekker & goed op de leestafel legt. Dank!

Lees: vk-4-jan-2017-pieter-heerema-vendee-globe

Kijk: wedstrijd, deelnemers, films en veel meer Vendée Globe