@fryslan: Nu nog boren naar gas?

@lc_nl schrijft dat het Canadese Vermillion onderzoek gaat doen naar de aanwezigheid van gas in de Friese grond. Nu nog steeds en weer: hoeveel mogelijke aardbevingen moet ons land nog teisteren voor we iets leren? Ik zeg: eerst duidelijkheid over de betekenis van boren, boormethodes en gevolgen gaswinning, dan verder kijken. Waarom denkt u dat er een alternatief winningsplan voor Groningen bij de Raad van State ligt? Zeggen dat “we” het niet geweten hebben, is ondenkbaar.

Tussen Lemmer, Sneek, Akkrum en Drachten mag Vermillion gaan trillen en gebruik maken van explosies om te zoeken in onze bodem tot 4 kilometer diep. Daarvoor hebben ze een opsporingsvergunning die omgezet kan worden in een gaswinningsvergunning als ze winbaar gas schuin onder Leeuwarden vinden.

Ik vind dat we meer moeten weten van de consequenties van gaswinning en de gehanteerde klassieke methoden zoals ook de NAM gebruikt, voor we weer iets vergunnen. Voorbereidingen op gaswinning zoals deze tril & explosiemethode, moeten we ook niet willen; het suggereert dat we bereid zijn tot de volgende stap.

Vermillion wil ook weer de gasproductie op De Stevenshoek in Drachten opstarten. Het ministerie van EZ garandeert dat het allemaal geen negatieve gevolgen heeft voor ‘t milieu…Waar hebben we die tekst toch eerder gehoord?

Begin november is beroep aangetekend (inclusief een alternatief winningsplan) bij de Raad van State tegen het Instemmingsbesluit van minister Kamp op het NAM- winningsplan voor Groningen voor de komende vijf jaar. Het is ingediend omdat het anders kan en vele malen beter moet. In mijn gesprekken met de indieners verwonder ik me telkens over het levensgrote gebrek aan kennis en kunde van al decennia gehanteerde methoden, van de afzonderlijke putten en de aardbevingsrisico’s voor onze bodem en onszelf. Het gaswinningsdossier lijkt het meest pijnlijke dossier van Nederland te worden; wanneer verkiezen we veiligheid boven economie? Lees het hele verhaal op noordblog! Het is aan het hoogste rechtscollege van ons land daar een uitspraak over te doen.

Laten we wachten met iedere vervolgstap naar ‘n een nieuwe gaswinning tot we meer kennis hebben. Het kan toch niet zo zijn dat ook in Fryslân het NAM-credo geldt dat we maar moeten leren leven met het aardbevingsrisico? Het is ons leven en onze bodem!

 

 

 

 

 

 

Dutch Industry #leeuwarden: @Friesland steunt #WaterCampus

Het boek Dutch Industry siert de leestafels van Nederlandse ambassades wereldwijd. De Leeuwarder WaterCampus heeft in de nieuwe editie een plek gekregen en provincie Fryslân heeft net weer besloten tot steun.

Een paar blogs geleden maakte ik me zorgen over het wel of niet blijvend steunen van WaterCampus Leeuwarden. “Laat Wetsus niet verzuipen schreef ik.” Gisteren maakte Gedeputeerde Staten bekend WaterCampus Leeuwarden (Wetsus, Wateralliantie en Centre of Expertise Watertechnology) weer voor vier jaar (2017-2020) te ondersteunen. Het gezamenlijk indienen van een goed WaterCampus- plan waarin uitgangspunten en potentie helder zijn gemaakt, heeft z’n weerslag.

@WaterAllianceNL – directeur @60Heinstein Molenkamp schrijft in het boek “Dutch Industry, inspirational business stories from the Netherlands”: ‘If oil has dominated the global political agenda for most of the last 50 years, then the next half-century is likely to belong to water. The world’s most demanding questions concern the quality and availability of fresh water. (…)’ Daarom is het zo mooi dat Leeuwarden #friesland die European Water technologyhub herbergt waarin publieke en private partijen samenwerken. Da’s een #watermatch. Meer weten? Lees:

watercampus-strategie-actieplan-2017-2020

Van irritatiewekkend politieklachtgesprek tot hoopvol perspectief

Dien een klacht in tegen de politie- meldkamer en je loopt daarna het risico zwaar ongelukkig te worden, omdat jouw emotie en opvatting over dienstverlening niet passen in hun proceduregesprekken. Hoe hou je toch vertrouwen in mens en maatschappij? Ga in gesprek met een mens met ‘t hart op de goeie plek.

Hoe kwam het? De klacht was ingediend, een man kwam langs en sprak met ons. Hij was, dacht en sprak in de taal van processen en procedures met het inlevingsvermogen van een stoeptegel en dat wekte m’n weerzin en irritatie. Wat te doen? Opschrijven? Nee Niek, nee, je zou op Ik ben Niek vooral de verbinding zoeken. Verbinding? Zucht, vloek, zucht, laat maar weer.

Dezelfde dag zat ik aan tafel bij Nivo Noord, schoonmaakbedrijf van betekenis in ‘t noorden en sprak met de manager Inclusie & Social Return. Je kunt na zo’n politie-proces&procedure-gesprek natuurlijk heel erg in de stress schieten bij alleen de gedachte aan het het woord manager, maar mijn optimistisch professionele kijk op deze middag deed me iets goeds verwachten.

Vooruitzicht en zelfstandigheid

Ik heb een uur lang gefascineerd geluisterd naar een mens; een mens met de gave om ‘n enorme berg kennis van regels, wetten en instanties te koppelen aan nuchter, gezond verstand en een sprekend hart. We moeten voor elkaar willen zorgen zei ze, en sommige mensen hebben nu eenmaal meer aandacht nodig, meer begeleiding dan een ander. Omdat ze een achterstand hebben, een verleden, een… Ze beaamde dat het gaat om de kansen die ieder mens verdient en de mogelijkheden voor persoonlijke groei. Dan moet er in veel gevallen wel iemand zijn die je bij de hand neemt en weet hoe hij of zij jou kan verbinden aan stage of werk, zodat perspectief, vooruitzicht, zelfstandigheid en groei in beeld komen. Die iemand zat tegenover me, mens van vlees en bloed, het hart op de juiste plek. Petje af.

De volgende dag op weg naar Assen schoot me te binnen dat het in mijn blog verbinden van mensen die zo diametraal tegenover elkaar lijken te staan in de manier waarop ze in hun werk zitten, voor mij de beste manier is om dat ongelegde ei uit te poepen en te laten zien dat er hoop is: voor de in processen en procedures verstrikte babbelaars & voor veel mensen die ‘t perspectief missen dat voor velen misschien de normaalste zaak van de wereld lijkt te zijn. Besef kan heel mooi zijn.